شَبِ قَدر و شَبِ راز و مُناجات

شَبِ قَدر و شَبِ راز و مُناجات - بِخواهَم حاجت از قاضِیِ حاجات

شَبِ دِلدادگی با آن کَریم است - نَمودَن رُو بِه رَحمَن و رحیم است

شَبِ قَدر است و شامِ راز گُفتن - خطاها را یکایک باز گُفتن

شَبِ اِقرار کَردن بَر خطاها - بَرایِ ما بَدا وَ روسِیاها

شَبِ بر گشتن اَز راهِ خطا شُد - شَبِ تَوبه زِ هَر جُرم و گُنا شُد

کُنَم اِقرار، بَر جُرم وخَطایم - بِگویَم با خُدا نا گفته هایم

خُدایا مَن بَدَم، اَستَغفِراللّه - مَکُن اَز دَر رَدَم، اَستَغفِراللّه

خُدایا بَر خطایَم دارَم اِقرار - کنون رو کرده اَم، مَن سویِ غَفّار

مَنِ اَلدَنگ، کَردَم، رُو بِه این دَر - بِه این دَر، اَی خُداجان مینَهَم سَر

خُداجان، مَن که عَبدی رُوسِیاهم - به این دَر آمَدم بخشی گُناهم

مَنِ اَلدَنگ، خیلی لات و لوتَم - زِ دَرگاهِ خودَت مَنما تُو شوتَم

سَرِ دُنیا نَمودَستَم قماری - ولی بَد باختم، با بَد بِیاری

شُدم مَن وَر شکسته، زین تجارت - کمک کُن، تا نمایم تَرکِ عادت

دَر این بازِیِ شَطرنجِ هَوَسها - شُدَم بیچاره و بی یار و تنها

همیشه مُهره یِ مَن اشتباه است - همیشه فِکرِ مَن فِکرِ گُناه است

نَبُردم، چونکه بَختِ مَن سِیَه بود – رقیبم، اَسب بود و پادشه بود

رَقیبم اَسب بود و مَن پیاده - چنان یک نوکری بَر دَر سِتاده

همیشه بوده اَم اَندَر پَیِ گنج - دَر آخِر ماتِ این بازِیِ شطرنج

نَصیبِ مَن همیشه کُرّه خَر بود - وَلیکن لاف و لوفَم ، کَرّ و فَر بود

بِدادَم رایگانی عُمرَم اَز دَست - چرا؟! چون اَز شَرابَش بوده ام مَست

سَوارِ اَسبِ خُود خواهی شُدَستَم - نَمودَم هَر گُنَه کامَد زِ دَستم

کُنون در یافتم، این راه چاه است - تمامِ کارهایَم اِشتباه است

کُنون زِ اَفعالِ بَد، استغفر اللّه - اَگَر دَه یا که صَد، استغفر اللّه

کُنون شرمنده ام اینَک زِ کارم - کُمَک کُن بِه شَوَد این روزگارم

کُنون باز آمَدم با روسِیاهی - که بَخشی اَز کَرَم کوهی به کاهی

خُودت گفتی بیا، من آمدم باز - که گویم با تو اَندَر نیمه شب راز

که با، لاتَقنَطُوا مِن رَحمَةِ اللّه - بِگویَم نیمه شب، اَستَغفِرُاللّه

که با تو راز گویَم در سحرگاه - کُنَم مَن توبه از آن گاه و بیگاه

کُنَم توبه از آن کوهِ مَعاصی - کنم توبه زِ کُفر و ناسپاسی

کُنم توبه از آن جهل و جهالت - از آن ناپاکی و از آن رذالت

دَر این ماهِ صیام و شهرِ اَللّه - خدایا، آمَدَم، استغفرالله

در این فَصلِ بَهارِ مَعنَوِیَّت - شَوَم صالِح، نَمایَم پاک، نِیَّت

بگیرم روزه و خوانم نمازی - نمایم با خودت راز و نیازی

شوم بیدار در وقت سَحرگاه - کنم تَوبه، بِگَم استغفرالله

بلی، ای باقری، ماهِ صِیام است - مَهِ لُطفِ خدایِ لا ینام است

بهارِ مَعنَوی این ماه باشد - که با لُطفِ خُدا همراه باشد

سروده شده لیالی قدر بهار 1403

ماهِ صِیام، ماهِ خُدا، دَر مُحاق شُد

ماهِ صِیام، ماهِ خُدا، دَر مُحاق شُد - کَم کَم شُد آخِر و یَومُ الفِراق شُد

پایانِ ماه گشته و هنگامِ اَلوَداع - کَز این وَداع آمده بَر سَر مَرا صُداع

پایانِ ماه گشته و دستانِ ما تُهی - جُز لُطف کردگار نیست دِگَر یار و همرهی

با روزه و سَحور و دعاهای روز و شب - شب‌های قدر و جوشن و اِفطار با رُطَب

بگذشت ماهِ خوبِ خداوندِ لایَزال - شُد روزهایِ آخر این ماه، با مَلال

بگذشت سی شب و سی روز، با دُعا - با ذِکر و با تلاوتِ شبها و روزها

این ماه بود، ماهِ عاشقی از بَهرِ عاشقان - با اِفتِتاح و با دُعایِ سَحَر بَهرِ بندگان

ماهِ سَحُور و ماهِ تَهَجُّد، مَهِ وصال - ماهِ دُعایِ جوشن و هَم ماهِ اِتِّصال

بِدرود ماهِ مُبارک، مَهِ خدا بِدرود - بِدرود سُفره یِ اِفطار و هَم دُعا بِدرود

بِدرود ماهِ جَشنِ تَوَلُّد، اِمام حَسَن بِدرود - بِدرود ماهِ عَزا بَهرِ بُوالحَسَن بِدرود

یارب، قبول کُن به لُطفِ خود اَعمالِ ما همه - حَقِّ علی و حَقِّ حَسَن حَقِّ فاطمه

ای باقری، شُده آخِر مَهِ صِیام - خواهیم بخششی زِ لُطف خُداوندِ لاینام

سروده شده آخرماه مبارک رمضان بهار سال 1402

مشاهده کتاب مجموعه اشعار باقری

http://dl.hodanet.tv/fileshtml/asharebageri.htm

وبلاگ اشعار باقری

http://asharebageri.blogfa.com

کانال یار خراسانی

https://splus.ir/yarekhora-sanirahabar

اِنّا اَنزَلناهُ، فی لَیلَةِ القدر اَست

اِنّا اَنزَلناهُ، فی لَیلَةِ القَدر است - کَز آسمان ریزد، رَحمَت چنان باران

بارانِ رحمت را، بنگر چِسان ریزَد - دَر این لَیالی بَر، فَرقِ گُنهکاران

فَوجِ مَلائِک را، بِنگَر در این شَبها - آیند با رَحمَت، از جانِبِ رَحمان

خَیرٌ مِن اَلفِ شَهر، هَر لَیلَه یِ قَدر است - لُطفِ خدا باشد، بر بَنده از اِحسان

اَلعَفو وَ اَلتَّوبَه، گوئیم هزاران بار - بایَد کُنیم این شَب، ما تَوبه از عصیان

اِمشَب شَبِ قَدر است، قَدرَش هَمی دانیم - خواهیم اَز اَللّه، بَخشایِش و غُفران

باشَد سَلام این شَب، تا مَطلَعُ الفَجرَش - گوئیم سَلام این شَب، بَر حُجَّتِ یَزدان

اِحیا و بیداری، این شَب هَمَه با هَم - با ذِکر و تَسبیح و، با خواندَنِ قُرآن

جَوشَن کبیر و هَم، آیاتِ قُرآنی - خوانیم، مَرد و زَن، با جُمله یِ یاران

اَی باقری اِحیا، گیریم اِمشب را - باشیم اِمشب را، همراه مهدی جان

سروده شده برای شب قدر بهار سال 1402

مشاهده کتاب مجموعه اشعار باقری

http://dl.hodanet.tv/fileshtml/asharebageri.htm

وبلاگ اشعار باقری

http://asharebageri.blogfa.com

کانال یار خراسانی

https://splus.ir/yarekhorasanirahabar

ماه، ماهِ رمضانِ

ماه، ماهِ رمضانِ - با صَفا، زان دِل و جانِ

ماهِ رَفتَن به مَساجِد - که شَوِی عابِد و زاهِد

ماهی اَست که هَر مُسلمان - مِیخوانَد هَر روزَه قُرآن

ماهی اَست که در سَحَرها - بِخوانیم نمازِ شب را

سحری خُوردَنِ هَر شَب - صَلَوات و ذِکرِ یارَب

لُطفی اَز خُدایِ غَفّار - شادِیِ مَوقعِ اِفطار

رَمَضان ماهِ خدا یِ - ماهِ خوب و با صفایِ

رَمَضان ماهِ عِبادت - ماهِ خوب و با طَراوَت

رَمَضان ماهِ نمازِ - ماهی که آدم میسازِ

رَمَضان ماهِ شریفِ - دوری از چیزای کثیفِ

واجِب است روزه گرفتن - دوری از هَر چی شُنُفتَن

دوری اَز سیگار کشیدن - اَز داد و هَوار کَشیدَن

دوری از دروغ و غَیبت - دوری از دَعوا و تُهمت

دوری از هَر ناسزایی - از بَدی و نا رسایی

پس تُو اَی پَیروِ قرآن - اَی عزیزم، اَی مُسلمان

بَندَه یِ خُدایِ غَفّار - پیروی نَکُن زِ کُفّار

دوری کن از روزه خواری - دوری از ذِلَّت و خواری

تویِ کوچه وخیابان - پیروی نَکُن زِ شیطان

روزه خواری اِشتباهِ - عَلَنی اش خیلی گُناهِ

وَعدَه یِ عَذابِ یَزدان - شُدَه بَهرِ روزه خواران

هرکسی که روزه خوارِ - نَزدِ حَق ذَلیل و خوارِ

اونهایی که روزه خوارَند - دورَن از لُطفِ خداوَند

روزه خوار میشَه بی ایمان - دُور میشَه از لُطف یزدان

اگر دین را دوست میداری - دوری کُن از روزه خواری

بادین و یَقین و اِیمان - پَیروِی نَما زِ قُرآن

شُکرِ نِعمتِ خدا کُن - باقری را هَم دُعا کُن

سروده شده ماه مبارک رمضان اَیّام عیدنوروز سال 1402

شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَىٰ وَالْفُرْقَانِ ۚ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۖ وَمَنْ كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ ۗ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَىٰ مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ . (سوره بقرة آیه 185)

یاأَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیَامُ کَمَا کُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِن قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ ، أَیَّامًا مَّعْدُودَاتٍ فَمَن کَانَ مِنکُم مَّرِیضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّهٌ مِّنْ أَیَّامٍ أُخَرَ وَعَلَى الَّذِینَ یُطِیقُونَهُ فِدْیَهٌ طَعَامُ مِسْکِینٍ فَمَن تَطَوَّعَ خَیْرًا فَهُوَ خَیْرٌ لَّهُ وَأَن تَصُومُواْ خَیْرٌ لَّکُمْ إِن کُنتُمْ تَعْلَمُونَ . (سوره بقره آیه ۱۸۳و۱۸۴)

أُحِلَّ لَکُمْ لَیْلَهَ الصِّیَامِ الرَّفَثُ إِلَى نِسَآئِکُمْ هُنَّ لِبَاسٌ لَّکُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ عَلِمَ اللّهُ أَنَّکُمْ کُنتُمْ تَخْتانُونَ أَنفُسَکُمْ فَتَابَ عَلَیْکُمْ وَعَفَا عَنکُمْ فَالآنَ بَاشِرُوهُنَّ وَابْتَغُواْ مَا کَتَبَ اللّهُ لَکُمْ وَکُلُواْ وَاشْرَبُواْ حَتَّى یَتَبَیَّنَ لَکُمُ الْخَیْطُ الأَبْیَضُ مِنَ الْخَیْطِ الأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّواْ الصِّیَامَ إِلَى الَّلیْلِ وَلاَ تُبَاشِرُوهُنَّ وَأَنتُمْ عَاکِفُونَ فِی الْمَسَاجِدِ تِلْکَ حُدُودُ اللّهِ فَلاَ تَقْرَبُوهَا کَذَلِکَ یُبَیِّنُ اللّهُ آیَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ یَتَّقُونَ. (سوره بقره آیه ۱۸۷)

اَللّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضانَ، الَّذى اَنْزَلْتَ فیهِ الْقُرْآنَ در دعای هر شبه ماه مبارک رمضان «اَللّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضانَ الَّذى اَنْزَلْتَ فيهِ الْقُرْآنَ وَافْتَرَضْتَ على عِبادِكَ فيهِ الصِّيامَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

وَ ارْزُقْنى حَجَّ بَيْتِكَ الْحَرامِ فى عامى هذا وَ فى كُلِّ عامٍ وَ اغْفِرْ لى تِلْكَ الذُّنُوبَ الْعِظامَ فَاِنَّهُ لا يَغْفِرُها غَيْرُكَ يا رَحْمنُ يا عَلاّمُ»

اَللّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضانَ، الَّذى اَنْزَلْتَ فیهِ الْقُرْآنَ در دعای هر روزه ماه مبارک رمضان «اللَّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضَانَ الَّذِي أَنْزَلْتَ فِيهِ الْقُرآنَ وَ افْتَرَضْتَ عَلَى عِبَادِكَ فِيهِ الصِّيَامَ‏ اُرْزُقْنِي حَجَّ بَيْتِكَ الْحَرَامِ فِي هَذَا الْعَامِ وَ فِي كُلِّ عَامٍ‏ وَ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الْعِظَامَ فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُهَا غَيْرُكَ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَ الْإِكْرَامِ‏»

وَ هُوَ شَهْرُ رَمَضانَ الَّذی أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرانَ هُدی لِلنّاسِ و بَیناتٍ مِنَ الْهُدی و الْفُرْقانِ در دعای «یا عَلِی یا عَظیمُ یا غَفُورُ یا رحیمُ أنْتَ الرَّبُّ العظیمُ الَذی لیس کَمِثْلِهِ شَی ءٌ و هُوَ السَّمیعُ الْبَصیرُ وَ هذا شَهْرٌ عَظَّمْتَهُ و کَرَّمْتَهُ و شَرَّفْتَهُ و فَضَّلْتَهُ عَلَی الشُّهُورِ و هُوَ الشَّهْرُ الَّذی فَرَضْتَ صِیامَهُ عَلَی وَ هُوَ شَهْرُ رَمَضانَ الَّذی أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرانَ هُدی لِلنّاسِ و بَیناتٍ مِنَ الْهُدی و الْفُرْقانِ و جَعَلْتَ فیهِ لَیلَةَ الْقَدْرِ و جَعَلْتَها خَیرا من أَلْفِ شَهْرٍ فَیاذَ الْمَنِّ و لا یمَنُّ عَلَیکَ مُنَّ عَلَی بِفَکاکِ رَقَبَتی مِنَ النّارِ فیمَنْ تَمُنُّ عَلَیه وَ أَدْخِلْنی الْجَنَّة بِرَحْمتِکَ یا أرْحَم الرّاحِمِینَ»

در حدیث حضرت رضا علیه السلام است «مَنْ قَرَأَ فِی شَهْرِ رَمَضَانَ آیَهً مِنْ کِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ کَانَ کَمَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ فِی غَیْرِهِ مِنَ الشُّهُور» (فضائل الاشهر الثلاثه ص97 ، ح82 و بحارالانوارج93، ص341)

در حدیث امام علی علیه السلام است «شَهرُ رَمَضانَ شَهرُ اللهِ، و شَهرُ شَعبانَ شَهری؛ شَعبانُ المُطَهِّرُ، و رَمَضانُ المُکَفِّرُ» (وسائل الشیعه ج7 ص266 ح23)

در حدیث پیامبر صلی الله علیه و آله «شَهرُ رَمَضانَ شَهرُ اللّه عَزَّوَجَلَّ وَ هُوَ شَهرٌ یُضاعِفُ اللّه‏ فیهِ الحَسَناتِ وَ یَمحو فیهِ السَّیِّئاتِ وَ هُوَ شَهرُ البَرَکَةِ» (بحارالأنوارج96ص340، ح 5)

در حدیث رسول خدا (صلی الله علیه و آله است «لَوْ یَعْلَمُ الْعَبْدُ مَا فِی رَمَضَانَ لَوَدَّ أَنْ یَکُونَ رَمَضَانُ السَّنَة» (بحارالانوار ج 93ص346 )

در حدیث حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم است «الصَّوْمُ جُنَّةٌ مِنَ النَّار» (اصول کافی ج4 ص62 )

در حدیث رسول خدا (صلی الله علیه و آله است «هُوَ شَهْرٌ أَوَّلُهُ رَحْمَةٌ وَ أَوْسَطُهُ مَغْفِرَةٌ وَ آخِرُهُ الْإِجَابَةُ وَ الْعِتْقُ مِنَ النَّار» (بحارالانوار ج93ص342)

درحدیث نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم است «مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يَصُومُ شَهْرَ رَمَضَانَ احْتِسَاباً إِلَّا أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ سَبْعَ خِصَالٍ أَوَّلُهَا يَذُوبُ الْحَرَامَ مِنْ جَسَدِهِ وَ الثَّانِيَةُ يَقْرُبُ مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ وَ الثَّالِثَةُ يَكُونُ قَدْ كَفَّرَ خَطِيئَةَ أَبِيهِ آدَمَ ع وَ الرَّابِعَةُ يُهَوِّنُ اللَّهُ عَلَيْهِ سَكَرَاتِ الْمَوْتِ وَ الْخَامِسَةُ أَمَانٌ مِنَ الْجُوعِ وَ الْعَطَشِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ السَّادِسَةُ يُعْطِيهِ اللَّهُ بَرَاءَةً مِنَ النَّارِ وَ السَّابِعَةُ يُطْعِمُهُ اللَّهُ مِنْ طَيِّبَاتِ الْجَنَّةِ» (علل الشرائع ج‏2 ص231)

در حدیث امام صادق علیه السلام است «مَن اَفطَرَ یَوماً مِن شَهرِ رَمضان خَرَجَ رُوحُ الایمانِ مِنه» (وسائل الشیعه ج7 ص181، ح4و5 و من لا یحضره الفقیه ج2 ص73، ح 9)

از امام باقر (علیه السّلام) در باره مردى که روزه خواری کرده سؤال کردند «سُئِلَ أَبُو جَعْفَرٍ (علیه السلام) عَنْ رَجُلٍ شَهِدَ عَلَیْهِ شُهُودٌ أَنَّهُ أَفْطَرَ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ ثَلَاثَهَ أَیَّامٍ‏ قَالَ یُسْأَلُ هَلْ عَلَیْکَ فِی إِفْطَارِکَ فِی شَهْرِ رَمَضَانَ إِثْمٌ فَإِنْ قَالَ لَا فَإِنَّ عَلَى الْإِمَامِ أَنْ یَقْتُلَهُ‏ وَ إِنْ قَالَ نَعَمْ فَعَلَى الْإِمَامِ أَنْ یَنْهَکَهُ ضَرْبا» (ترجمه من لا یحضره الفقیه ج‏۲ص۴۴۹) و (اصول کافی ج۴ص۱۰۳) . «عِیسَى عَنْ سَمَاعَهَ قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ رَجُلٍ وُجِدَ فِی شَهْرِ رَمَضَانَ وَ قَدْ أَفْطَرَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَ قَدْ رُفِعَ إِلَى الْإِمَامِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَالَ یُقْتَلُ فِی الثَّالِثَهِ» (اصول کافی ج۴ ص۱۰۳)

شعر-آی رمضون الله الله رمضون

آی رمضون الله الله رمضون

رمضان آمده با مهرووقار - دَرِ هر خونه میگه روزه بدار

رمضان آمده با لطف و صفا - رمضان آمده با مهرو وفا

رمضان آمده از راهِ دراز - رمضان آمده با راز و نیاز

رمضان آمده اون ماهِ خدا - میهمانش میشه هر شاه وگدا

همه مهمانِ خدا در رمضان - مرد و زن، دُختُ وپسر، پیروجوان

میزبان هست خداوندِ کریم - سفره اش هست پر از نورو نعیم

مؤمنان بندگی آغاز کنید - راه را بر رمضان باز کنید

بنمائید همه استقبال - رمضان را همگی تا صد سال

باقری گوی مبارک بادا - رمضان بر همه از شاه و گدا

سروده شده توسط حجت الاسلام باقری پور بهار سال 1401

این شعر یاد آور خاطره ای است از شصت سال پیش دوران کودکی ما که شب اول ماه مبارک رمضان در بعضی از محله های مشهد بچه ها دسته دسته راه میافتادند درِ خانه ها و باهم میخواندند : آی رمضون الله الله رمضون - آی رمضون الله الله رمضون . رمضون آمده با سیصد سوار-چوبکی بردست وگفت روزه بدار . اگر روزه بگیرُم لاغر میشُم- اگر نگیرُم کافر میشُم ... اهالی خانه هم تحفه ای مثل نخودکشمش یا قیسی یا شکلات یا ده شاهی یا یک قران پول میدادن بخاطر یاد آوری ماه مبارک رمضان ودر آخر بچه ها باهم تقسیم میکردن آخرای شب میرفتن خانه شون

شعربالا را با وزن همان شعر شصت سال پیش سروده ام تقدیم به تمامی روزه داران و شب زنده داران

شعر-يارب بحق روزه و هم روزه داران

رمضان ماهِ خدا آمده است

شعر-آی رمضون الله الله رمضون

شعر-ماهِ صیام از ره رسید

لیلة القدر مساوي است به هشتادوچهار

لیلة القدر مساوي است به هشتادوچهار – سالِ عُمر از دي و پائيز و زمستان و بهار

لیلة القدر بِه از اَلف, زِ عمرِ من و ما- خاصه عُمری که در آن تَر نَبُوَد دامنِ ما

عُمرِ هشتاد و چهار است چنان يك شبِ قدر - قدرِ عُمرت بشناس و مَكُنَش كاسه یِ زهر

اَلفِ شَهر است به اندازه یِ یک عُمر برایِ انسان - پس کُن اِحیا تو شبِ قدر و بگو: یَا حَنَّان

{یَا حَنَّان، یَا مَنَّان، یَا دَیَّان، یَا بُرْهَان، یَا سُلْطَان، یَا رِضْوَان، یَا غُفْرَان، یَا سُبْحَان}

در شبِ قدر به اندازه یِ هشتاد و چهار - سالِ عمرت، تو دعا کن و بگو: يَا سَتَّار

{يَا سَتَّار، يَا غَفَّار، يَا قَهَّار، يَا جَبَّار، يَا صَبَّارُ}

قَدرِ این قَدر، شِناس اي دل و بيدار بمان - بَر گدایی به درِ خالقِ غفّار بمان

شب قدر است مَدِه مُفت ز دست اين شب را - بنما وردِ زبان ذكرِ رب و يا رب را

كن شبِ قدر بِدرگاه خدا استغفار - توبه كن بنده یِ عاصي و بگو ياغفّار

گير قرآن به سر و گوي خدا بَد كردم - كه به عصيان و گناه و بدي عادت كردم

ليك در اين شب قدرت بِكُنَم اِستِغفار - توبه كردم بگذر از گُنهم يَا سَتَّار

خوان شبِ قدر اَجِرنا و همی جوشن را - پُرکُن از لطفِ خدا و کرمش دامن را

باقري لیله یِ قدر است، بگو یَا غَافِر - پرده در کش به معاصی زکرم يَا سَاتِر

{يَا غَافِر، يَا سَاتِر، يَا قَادِر، يَا قَاهِر، يَا فَاطِر، يَا كَاسِر، يَا جَابِر، يَا ذَاكِر، يَا نَاظِر، يَا نَاصِر}

سروده شده ليالي قدر بهار سال ١٤٠٠

ماه روزه سفره اي شد پهن با لطف خدا

ماه روزه سفره اي شد پهن با لطف خدا - برسراين سفره گشته جمع اربابِ هدا

ماه روزه ميهمان باشند جمله بندگان - حقتعالي خود دراين ماه است برما ميزبان

هست دعوتنامه ي اين ماه قرآن مبين - صبح وشب خوانند آن را مؤمنين ومسلمين

داعيِ اين ميهماني شد خداي مهربان - هست دعوتنامه ازبهرِ تمام مؤمنان

گفت پيغمبر به ما, در خطبه ي شعبانيه - ماه مهماني است اين ماه و عجب مهمانيه

گفت پيغمبر كه جمله روزه داران در صيام - ميهمان باشند برآن ذوالجلال و ذوالكرام

اي مسلمان ازتو دعوت كرده است پروردگار - اندر اين ماه مبارك شو مطيع و روزه دار

گفته است: اَلصّومُ لِي، یعنی که صومت بهرِ من - ني براي غير من از هر خبيث و اهرمن

گفته است: اُجزِی بِهِ، یعنی: جزایِ روزه دار - هست درقبرو قیامت، با خودِ پروردگار

ازخدا خواهيم توفيق از براي بندگي - بندگي باشد سراسر عزت و سرزندگي

باقري ماهي مبارك هست اين ماه صيام - باد بر ماه صیام و ليلة القدرش سلام

سروده شده رمضان سال۱۳۹۹

ماهِ صیام از ره رسید

ماهِ صیام از ره رسید - با صد پیام و صد نوید

گوئیم ما یا رَبَّنا – در هر سحر با صد اُمید

گوئیم یارَب، یاکَریم - اَستَغفِرُ اللّهَ العَظیم

این ماه قرآن و دعاست - هم ماه غفران و عطاست

دروقتِ اِفطارو سحر - وِردِ زبانها ربّناست

گوئیم یارَب، یاکَریم - اَستَغفِرُ اللّهَ العَظیم

ما ترکِ طاعت کرده ایم - کفران نعمت کرده ایم

مشغولِ دنیا گشته و - از مرگ غفلت کرده ایم

گوئیم یارَب، یاکَریم - اَستَغفِرُ اللّهَ العَظیم

با کوه عصیان آمدیم - با چشم گریان آمدیم

شد عُمرما صَرف گناه - اینک پشیمان آمدیم

گوئیم یارَب، یاکَریم - اَستَغفِرُ اللّهَ العَظیم

با گریه و حالِ تباه - با کوله باری از گناه

در وقتِ افطاروسحر - داریم امیدِ یک نگاه

گوئیم یارَب، یاکَریم - اَستَغفِرُ اللّهَ العَظیم

باشی تورحمان ورحیم - باشدگناهِ ماعظیم

از باقری تو در گذر - بگذر زِ عاصی ای کریم

گوئیم یارَب، یاکَریم - اَستَغفِرُ اللّهَ العَظیم

سروده شده ماه مبارک رمضان سال 1399

يارب بحق روزه و هم روزه داران

يارب بحقّ روزه و هم روزه داران - يارب بحقّ مؤمنين, شب زنده داران

يارب بحقّ آن سحرخيزان آگاه - يارب به آنكه ناله دارد در سحرگاه

يارب به آنكه تشنه باشد روز روزه - با آنكه باشد آب سردی تویِ كوزه

يارب به آنكه روزه ميگيرد به سي روز - با روزه ميگردد گرسنه نيمه ي روز

او با عطش در روزه اش بارنج و زحمت - ياد آورد جوع و عطش را در قيامت

يارب به آن سي جزوِ قرآن مجيدت - يارب به آن اوصافِ محمود و حميدت

يارب به آن اسماءِ در جوشن كبيرت - يارب به آن عبد و كنيزِ روزه گيرت

يارب به آن خوبان كه دائم در صيامند - پيوسته در حال قعودند و قيامند

يارب به آن ذكر و دعاي وقتِ افطار - يارب به آنكه شاملش شد عفو غفّار

توفیق دِه برمن تو برصوم و صلوتت - توفیق قرآن و دعا و هم زکوتت

توفیق دِه از بهرِ اِحیایِ شبِ قدر - آباد گردد با دعایم خانه یِ قبر

توفیق توبه دِه تو بر این عبدِ گمراه - توفیق دِه تا که شناسم راه از چاه

مشمول عفو اين بنده ي عاصي بگردان - ازباقري و بندگانت رومگردان

سروده شده رمضان سال۱۳۹۹

رمضان ماهِ خدا آمده است

رمضان ماهِ خدا آمده است - رمضان با کرونا آمده است

رمضان باز رسیده از راه - با مواساة و صفا شد همراه

نودونُه رمضان فصلِ بهار - آمد اندر همه یِ شهرو دیار

حوزه و مدرسه و هم تحصیل - حرم و مسجد و هیات تعطیل

همه در خانه شکسته پرو بال - طی کنند این رمضان را امسال

خانه ها گشته چو مسجد، چو حرم - همه درخانه به قرآن همدم

خانه ها گشته پُراز نور و صفا - همه در حالِ مناجات و دعا

همه گویند خدایا زِ کرم - لطف کن باز نما دربِ حرم

حرمِ حضرتِ شاهنشهِ طوس - بپذیرد که روم در پابوس

لطف کن ازکرم ای بار خدای - دربِ مسجد به مصلّین بگشای

دربها باز شود بهرِخدا - بشود جمعه، جماعت برپا

لطف کن محو نما این ویروس - ریشه کَن کُن زِکرم این منحوس

مسلمین جمله از آن گردد شاد - حرم و مسجد و هیات آزاد

باقری گر رمضان با کروناست - خانه ها محفلِ قرآن ودعاست

سروده شده ماه مبارک رمضان بهارکرونائی 1399