حَیَّ عَلَی العَزاء، حَیَّ عَلَی البُکاء فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

حَیَّ عَلَی العَزاء، حَیَّ عَلَی البُکاء

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

از مرد و زن، پیر و جوان – سینه زنان، مرثیه خوان

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

از تُرک و کُرد، از تُرکمن - از فارس و لُر، بلوچ, عَرب

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

آماده ایم، ماها همه – بهر عزا، وَ همهمه

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

تهران و قُم، کربُبَلا - هَم مشهدِ امام رضا

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

ایرانِ ما، شُد کربلا – ماها، سِیه پوشِ عزا

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

رختِ عزا، بر تَن نما – ای باقری، در این عزا

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

سروده شده ایام عزای خامنه ای جان

چهل روزه که رفته رهبرِما

چهل روزه که رفته رهبرِما - آقا سَیِّد علی تاجِ سَرِما

چهل روزه که رفت آن یارِ دیرین - شدیم اندر غَمَش نالان و غمگین

چهل روزه که ایران شُد عزادار - همه از مرد و زن، با چشم خونبار

چهل روزه که یار از دستِ ما رفت - در این مدّت ببین بر ما چه ها رفت

شهید اَز بُمبِ اسرائیل و شیطان - بِشُد آن رَهبرِ محبوبِ ایران

بِشُد یارانِ او چون لاله پَرپَر - وَ سردارانِ او گشتند بی سَر

ز بُمبارانِ اسرائیلِ مکّار - چقدر از مردمِ ما شُد عزادار

به هر شهر و دیارِ خاکِ ایران - ببینی خانه ها گشتند ویران

در اسفندِ هزار و چهارصد و چار - تجاوُز کرد آمریکایِ مکّار

به خاکِ پاکِ ایرانِ مُسَلمان - تجاوُز شد زِ اسرائیل و شیطان

تجاوُز اَز هوا و اَز زمین شد - عجَب ظلمی که بر این سر زمین شد

ولیکن مردمِ با استقامت - بپا کردند شوری چون قیامت

زِ شَب تا صبح، مردم در خیابان - به پشتیبانِی اَز مردانِ میدان

زن و مرد و جوان و پیر و بُرنا - همه آماده اند دَر روز و شبها

زِ بُمب و موشک و پهپادِ ایران - شد اسراییلیان، با خاک یکسان

قَطَر، بَحرین و عَجمان و اِمارات - شُدند اینَک گرفتارِ مُکافات

به تنگه ی هُرمُز اینَک شُد گرفتار - هر آن نفتکش که دارد سوءِ رفتار

پشیمان گشت، اسرائیل و شیطان - زِ این حمله به خاکِ پاکِ ایران

به بوشهر و به خارک و هَم به میناب – تجاوُز، هَم به آدمهایِ دَر خواب

شُده بعد از طَبَس دَشتِ صَفاهان - جَهَنَّم بَهرِ یانکی‌های شیطان

شُد آمریکا ذلیل و خوارِ دُنیا - در این جنگی که خود بنموده بَرپا

ترامپِ گور کَن کَنده است یِک گور - زِ بهرِ یانکی‌هایَش با زَر و زور

غروبِ یانکی‌ها، آغاز گشته - کنون عَصرِ تَوَحُّش باز گشته

کُنون ایران شده آقایِ دنیا - کنون عصرِ جدیدی گشته برپا

کُنون از لولهنگِ پهلوی‌ها - بِسازَد موشکی بسیار زیبا

که تا قلبِ تل آویو و واشنگتن - رَسَد یک موشکی با وزنِ دَه تُن

کز آن آمریک و اسرائیل لَرزَد - نتانیاهو، ترامپ، از آن بترسد

وَلِی، ایرانیان، در سوگِ رَهبَر - چِهِل روز است دارد غَم سراسر

چِهِل روز است او رَفت اَز بَرِ ما - بِشُد سید مُجتبی تاجِ سرِ ما

کنون جایِ خُمینی و حُسینی - بِشُد سید مجتبی نورِ دوعینی

کنون، ای باقری، راهِ شهیدان - ادامه میدهیم، با نورِ ایمان

سروده شده چهلم شهادت یگانه رهبر دوران و افتخار عصر ایران ۲۰ فروردین ۱۴۰۵

خامنه ای رهبرم، شهادتت مبارک

خامنه ای رهبرم، شهادتت مبارک - تو بودی تاج سَرَم، شهادتت مبارک

فرزندِ پاکِ زهرا، اَی سَیِّدِ حسینی - که بهترین جانشین، بودی تو بر خمینی

سَیِّد علی تو بودی، شبیهِ جدَّت علی - نورِ خدایِ سُبحان، زِ وَجهِ تو مُنجلی

تو در نماز و محراب، غرقِ خدای سُبحان - تو بَرترین مؤمن و، تو بهترین مسلمان

بُدی حکیم و شاعر، بُدی سیاستمدار - نبوده مانندِ تو، کسی در این روزگار

تو بوده ای ذوالفنون، یگانه یِ این زمان - نبود مانندِ تو، رهبری اندر جهان

تو انقلابی ترین، مردِ پس از انقلاب - از تو گرفت علم و دین، در این زمانه شتاب

چون پدری مهربان، بُدی تو از بَهرِ ما - بُدی تو همراه با، مَحبَّت و قهرِ ما

زِ دشمنان تو دیدی، فشار و رنج و الم - در رمضان تو گشتی، شهیدِ ظلم و ستم

با دَهَنِ روزه دَر، یازده یِ ماهِ خدا - با بمب آمریکائی، زِ ما تو گشتی جدا

دشمنِ آمریکائی، از تو شده هراسان - با این شهادتت کرد، دشمنِیَش نمایان

شده اِمامَت علی، دَر رمضان، غرقِ خون - جسمِ شریفِ تو هَم، ز بمب شد لاله گون

دشمنِ تو ترامپ و، نتانیاهویِ پلید - که بود هر دو همچون، شمر پلید و یزید

باقری و جمله یِ، مردمِ ایران زمین - گشته از این شهادت، غمین و اندوهگین

سروده شده ۱۱ ماه رمضان ۱۴۴۷ روز شهادت امام، رهبر، مراد و مقتدای ملت شهید پرور ایران