تا زنده بودی تو نرفتی کربلاشصت سال - امروز، همراهَت هزاران کربلائی شد

تا زنده بودی تو نرفتی کربلا شصت سال

تا زنده بودی تو نرفتی کربلا شصت سال - امروز، همراهَت هزاران کربلائی شد

تا زنده بودی زنده کردی کربلا ها را - امروز با یادِ تو، صدها نینوائی شد

تا زنده بودی گفتی دائم از کلامُ اللّه - هَم بر حسین و هَم به یارانش سلام اللّه

امروز هَم گوئی: سلامُ اللّه از نزدیک - هَم بر حسین و هَم اباالفضل و هَم عبداللّه

تا زنده بودی دائمَا رویَت به سویِ کربلا بوده - هَم روح و قلبت صبح و شب در نینوا بوده

تا زنده بودی دائمًا بهرِ حسینیها - در فِکر بودی، روح، تو از غَم نیاسوده

امروز گشتی کربلایی با تمامِ یار و یارانَت - امروز کردی کربلائی، همرهان و هَم عزیزانت

امروز جِسمت کربلائی گشته، هَم روحَت - امروز گشتی کربلائی با سلحشورانِ ایرانت

آقا، تو نامِ کربلا را زنده کردی با قیامِ خویش - دَر قرن پانزده، حُرِّیَت را ثبت بنمودی بنامِ خویش

آقا، شُمردی محترَم آزادی و آزادگیها را - آقا، مرامِ پهلوانی زنده کردی با مرامِ خویش

ای کربلائی، کربلا امروز گشته همچو عاشورا - اَندَر عزایِ تو عزادارند، هَمَه ذُرِّیّه یِ زهرا

شُد خادمینت درعراق امروزهمه آماده صف درصف - بارِ دِگر بعد از هزار و چهارصد سال، ماتمی برپا

آقا، گرفتی پرچمِ آزادگی را تو بِدستِ چَپ - چون دَر رَهِ آزادگی شُد دستِ راستِ تو زِ کین مجروح

گشتی شهیدِ راهِ حَق آخِرتوبا مُشتِ گره کرده - شُدآمریکاوصهیونیسم،ازترسِتان،بی خاصیت،بی روح

امروز گشته سربلند، ایران و ایرانی زِ نامِ تو - امروز خورده سِکَّه یِ آزادی، استقلالِ ایرانی بنامِ تو

امروز گشته "باقری" وَ جمله مردم، سر بلندِ دهر - امروز گشته با مرامان، محترم اَز آن مرامِ تو

سروده شده برای زمان تشییع پیکرپاک آقای شهیدایران درکربلای معلّی

https://hedayat.blogfa.com/post/23237

https://asharebageri.blogfa.com/post/566

سَیِّدعلی جانِ جهان، رفته است آن روح و روان

سَیِّدعلی جانِ جهان، رفته است آن روح و روان - با رفتنِ او گوئیا، روحَم زِجانم میرود

تشییعِ او دراین سه روز، کردیم ما با آه و سوز - گویی که با تشییعِ او اَز کَف عَنانم میرود

پشتِ سر تابوتِ او، تهران و قُم تا کربلا - من خود به چشمِ خویشتن، دیدم که جانم میرود

تشییعِ با صبر و رِضا، دَر مشهدِ موسَی الرّضا - بنگر کُنون یک خادِمی، زین آستانم میرود

ما هَمرهِ تابوتِ او، اُفتان وخیزان میرَویم - چون همرهِ تابوت او، روح و روانم میرود

داغِ فراق رَهبَرم، باشد به دِل چون آذَرَم - طاقت نمی‌آرم از آن، کار از فغانم می‌رود

او بَعد از آن روحِ خدا، بوده است ما را رهنما - اکنون دگَر آن رهنما، از این میانم می‌رود

من مانده ‌ام مهجور از او، بیچاره و رنجور از او - گویی که نیشی از غَمَش، در استخوانم می‌رود

او می‌رود دامن‌کشان، من زَهرِ تنهایی‌ چشان - دیگر مَپُرس از من نِشان‌، کَز دِل، نشانم می‌رود

مَحمل بدار، ای ساربان، آهسته ران این کاروان - کز عشق آن سروِ روان، گویی روانم می‌رود

ای دِلسِتانِ نازنین! بازآی و بَر چشمَم نَشین - فریاد و اَفغان از زمین، تا آسمانم می‌رود

صبر از وصالِ یارِ من، با رفتنِ دلدارِ من - گر چه نباشد کارِ من، هَم کار از آنم می‌رود

در رفتنِ جان از بَدن، گویند هر نوعی سُخن - اینَک به چشمِ خویشتن، دیدم که جانم می‌رود

شب تا سَحر می‌نَغنَوَم، وَاندرزِ کَس می‌ نَشنَوَم - وین رَه نه با خود می‌روم، کَز کَف عنانم می‌رود

صبر اَز وصالِ یارِ مَن، بر رفتنِ دلدارِ مَن - گر چه نباشد کارِ مَن، هَم کار از آنم می‌رود

این آخرین دیدار ما، با رَهبرِ فرزانه است - واین سالها دل دادگی، با دِلستانم میرود

گوید خدا حافظ کُنون، با مَردمِ ایران زمین - مَشت گره کرده کنون، از این مِیانم میرود

ایستاد بایَد، دَر رهِ آن رهبرِ فرزانه ام - وَر نَه، تمامِ هستی اَم اَز این میانَم میرود

ای باقری رَفت از مِیان، یک رهبرِ فرزانه ای - بارَفتنش خون اَز دلِ، ایرانیانَم میرود

سروده شده همزمان با تشییع جنازه سیدشهیدایران 15تیر1405

مُشتِ گره کرده اَت، آقا رهبرِ ما

https://www.iribnews.ir/files/fa/news/1404/12/22/55965496_285.jpg

مُشتِ گره کرده اَت، آقا رهبرِ ما - هَست نمادی غیرت و عِزَّتِ ماها

مُشتِ گره کرده نمادِ عِزبَت ماست - اشاره داری تو، به ما، باید که برخاست

مُشتِ گره کرده یِ تو بعدِ شهادت - گشته برایِ ما هَمَه نمادِ عِزَت

رستم و آرش و تَمامِ نامداران - زانو زده مُقابِلت، رَهبَرِ ایران

مقابل ظُلم و سِتَم قیام کردی - حُجَّتِ حق را تو به ما تمام کردی

عِزَّتِ اسلام و وَطَن قِیام دارد - قیامِ این مِلَّتِ ما اِمام دارد

همچو حسین، مقابلِ یزیدِ دَوران - کرده قِیام، با شما مِلَّتِ ایران

هَیهاتَ مِنَّاالذِّله شُد شِعارِ مِلَّت - نمی‌کشد مِلَّتِ ایران، بارِ ذِلَّت

حسینِیِ خامِنه ای رَهبَرِ دَوران - گشته نَمادِ عِزَّتِ مِلَّتِ ایران

مِلَّتِ ایران هَمَگی یارِ حُسینند - پیروِ آن روحِ خدا پیرِ خُمینند

ما هَمَگی رَهرَو آن پیرِ خمینیم - پیرو سَیِّدعلی وُ راهِ حسینیم

شامِلِ ما بعدِ عَلی لُطفِ خُدا شد - رَهبَرِ ما بَعدِ علی سَید مُجتَبی شد

مِثلِ علی کَسی به مِثلِ مُجتبانیست - سایه او بَر سَرِ ما لُطفِ خدائیست

دست خدا بر سَرِ ما و مِلَّتِ ماست - که مُجتبی خامِنَه ای رَهبَرِ ماهاست

ای باقری، تو روز و شب شکرِ خدا کُن - مِنَّت کشی اَز دُشمنِ دین را رها کُن

سروده شده 14تیر1405 هم زمان با تشییع جنازه آقای شهیدایران

دیدی چگونه رهبرم از این جهان رفت

دیدی چگونه رهبرم از این جهان رفت - وقتِ سحر تا محضرِ صاحب زمان رفت

او رفت و جاویدِ زمانِ خویش گردید - صد حیف شُد که از میان رودِ روان رفت

با بُمبِ آمریکائیان رفت است آقا - از جمع ما ایرانیان رفت است آقا

گشته شهید راهِ حق اندر سحرگاه - در دفترِ کار از میان رفت است آقا

آتشفشان از سینه ها برپاست اکنون - از داغِ او در جانِ ما غوغاست اکنون

پنهان شد او از چشمهایِ ملّت، امّا - سیمایِ او در قابِ دل پیداست اکنون

داغش بگیرد دشمنِ بی دین وایمان - آتش زَنَد بر دودمانِ کاخِ شیطان

پر گشته است از بُغض وکینه این دلِ ما - چون ابربارَد چشمِ اشک آلودِ ایران

جز شیعه یِ مولا کسی مردِ خطر نیست - یار و مُریدِ مرتضی اهلِ ضرر نیست

مشت گره کرده ی تو فهمانده به عالَم - هیچکس به عالَم ازتو«کشوردوست»ترنیست

بیمی ز طوفان نیست وقتی ناخدا هست - سیّدعلی رفته‌ست، سیّدمجتبی هست

باشد عصا در دستِ یک موسایِ دیگر - لطفِ خدا تا آخرِ این ماجرا هست

غم نیست ما را چونکه در راهِ خدائیم - در این ولایت ماهمه اهل ولائیم

ای "باقری" سیّدعلی رفته است، اکنون - ما جملگی سربازِ سیّد مجتبائیم

سروده شده تیر 1405

اَلا اَی رهبرِ این مُلک و مِلّت

اَلا اَی رهبرِ این مُلک و مِلّت - تو بودی دائمًا فکرِ شهادت

تو بهرِ رفتنت آماده بودی - وَ آخر شد نصیبت این سعادت

صدوسی روزه اَز دیدارِ مردم - گذشته است و نمی آید صدایت

صدوسی روزه که در آخرین بار - شنیدیم آخرینِ گفته هایت

صدوسی روزه بویِ گل نیومد - صدایِ او چنان بلبل نیومد

برین در آن حسینیّه ببینید - که دیگر باغبانِ گل نیومد

خیابانِ «کشور دوست» آخرین بار - همه در شوقِ دیدارِ تو بودند

ولی ای یوسفِ زیبایِ ملّت - تو را گرگان، زِ بینِ ما ربودند

تو اَی آقایِ کشور دوست، آخر - فدا گشتی به راهِ دین و ملّت

تو آخر آرزویِ خود رسیدی - نهایت آرزویت بُد شهادت

تو پیشاپیش یک دستت بدادی - به راهِ انقلاب و دین و قرآن

شدی جانبازِ راه حق تعالی - بدستانِ یکی مزدورِ شیطان

نمازِ جمعه شد چون کربلایت - که خونت ریختند آن دشمنانت

شده شاد آمریکا از آن ترورها - ولی، رنجور جمعِ دوستانت

ولی با آن تنِ مجروح و خسته - شدی در خطبه ها چون شیرِ غرّان

نه ترسی، نه هراسی، زان ترورها - نمودی حمله بر اتباعِ شیطان

ترامپ و صهیونیست و دشمنانت - به روز و شب بُدند در فکرِ جانت

در آخِر سَر تو را با بمب و موشک - جدا کردند از ما دوستانت

تو را با آن عروس و طفلکِ زار - وَ داماد، همسر و یارانِ سردار

گرفتند عاقبت زین مُلک و مِلّت - به بمبِ آن یهودیهایِ مکّار

سپس چون اِبنِ سعدوشمروخولی - زِ بعدِ قتلِ تو شادی نمودند

ولی، مستضعفینِ کُلِّ دنیا - برایِ تو عزاداری نمودند

علی جانم علی جانم علی جانم - شُدی آخر شهید، سیِّد علی جان

به بمبِ آمریکايی، صهیونیستی - شهیدِ راه حق, اسلام و ایران

کنون ای "باقری" ایران، عزادار - شده از بهرِ آن سردار و سالار

برایِ رهبرِ این مُلک و مِلَّت - شده مِلَّت همه در غم گرفتار

سروده شده تیر ۱۴۰۵

گشتی تو آخِر جان فدا - آقایِ کشور دوست

https://cdn2.jahannews.com/images/docs/000980/980491/images/IMG_20260527_010749_350.jpg

گشتی تو آخِر جان فدا - آقایِ کشور دوست

اندر رهِ دینِ خدا - آقایِ کشور دوست

ایران شده کرببلا - آقایِ کشور دوست

مهدی بُوَد صاحب عزا - آقایِ کشور دوست

مردم هَمَه سینه زَنان - آقایِ کشور دوست

با مَهدِیِ صاحب زمان - آقایِ کشور دوست

تهران شده غرقِ عزا - آقایِ کشور دوست

تا مَشهدِ امام رضا - آقایِ کشور دوست

گشته سیه پوش اصفهان - آقایِ کشور دوست

هَم فارس و آذربایجان - آقایِ کشور دوست

سینه زنانند اردبیل - آقایِ کشور دوست

عشایرند و کُلِّ ایل - آقایِ کشور دوست

اهواز شد غرقِ عزا - آقایِ کشور دوست

تا مشهدِ امام رضا - آقایِ کشور دوست

غرقِ عزا بُرازجان - آقایِ کشور دوست

میاندوآب و اصفهان - آقایِ کشور دوست

گریه کنان، سینه زنان - آقایِ کشور دوست

زابُل و بانه، دامغان - آقایِ کشور دوست

عراق شده غرقِ عزا - آقایِ کشور دوست

بصره، نجف، تا سامرا - آقایِ کشور دوست

در هَروَله بهرِ شما - آقایِ کشور دوست

از حِلّه تا کرببلا - آقایِ کشور دوست

اندر عزا خلقِ یَمَن - آقایِ کشور دوست

لبنانیان هَم در غمند - آقایِ کشور دوست

دارد عزا کُلِّ جهان - آقایِ کشور دوست

با مهدِیِ صاحب زمان - آقایِ کشور دوست

باقری و مَشهدیا - آقایِ کشور دوست

شُدند عزادارِ شما - آقایِ کشور دوست

ایران شده کرببلا - مهدی بیا مهدی بیا

رفت از جهان رهبر ما - مهدی بیا مهدی بیا

سروده شده هم زمان با نمازمیّت برآقایِ کشور دوست-20محرم 1448

https://cdn2.jahannews.com/images/docs/000980/980491/images/IMG_20260527_010749_350.jpg

https://www.iribnews.ir/files/fa/news/1405/3/6/56232628_972.jpeg

https://cdn.tabnak.ir/files/fa/news/1405/4/7/2347469_521.jpg

حَیَّ عَلَی العَزاء، حَیَّ عَلَی البُکاء فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

حَیَّ عَلَی العَزاء، حَیَّ عَلَی البُکاء

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

از مرد و زن، پیر و جوان – سینه زنان، مرثیه خوان

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

از تُرک و کُرد، از تُرکمن - از فارس و لُر، بلوچ, عَرب

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

آماده ایم، ماها همه – بهر عزا، وَ همهمه

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

تهران و قُم، کربُبَلا - هَم مشهدِ امام رضا

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

ایرانِ ما، شُد کربلا – ماها، سِیه پوشِ عزا

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

رختِ عزا، بر تَن نما – ای باقری، در این عزا

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

سروده شده ایام عزای خامنه ای جان

چهل روزه که رفته رهبرِما

چهل روزه که رفته رهبرِما - آقا سَیِّد علی تاجِ سَرِما

چهل روزه که رفت آن یارِ دیرین - شدیم اندر غَمَش نالان و غمگین

چهل روزه که ایران شُد عزادار - همه از مرد و زن، با چشم خونبار

چهل روزه که یار از دستِ ما رفت - در این مدّت ببین بر ما چه ها رفت

شهید اَز بُمبِ اسرائیل و شیطان - بِشُد آن رَهبرِ محبوبِ ایران

بِشُد یارانِ او چون لاله پَرپَر - وَ سردارانِ او گشتند بی سَر

ز بُمبارانِ اسرائیلِ مکّار - چقدر از مردمِ ما شُد عزادار

به هر شهر و دیارِ خاکِ ایران - ببینی خانه ها گشتند ویران

در اسفندِ هزار و چهارصد و چار - تجاوُز کرد آمریکایِ مکّار

به خاکِ پاکِ ایرانِ مُسَلمان - تجاوُز شد زِ اسرائیل و شیطان

تجاوُز اَز هوا و اَز زمین شد - عجَب ظلمی که بر این سر زمین شد

ولیکن مردمِ با استقامت - بپا کردند شوری چون قیامت

زِ شَب تا صبح، مردم در خیابان - به پشتیبانِی اَز مردانِ میدان

زن و مرد و جوان و پیر و بُرنا - همه آماده اند دَر روز و شبها

زِ بُمب و موشک و پهپادِ ایران - شد اسراییلیان، با خاک یکسان

قَطَر، بَحرین و عَجمان و اِمارات - شُدند اینَک گرفتارِ مُکافات

به تنگه ی هُرمُز اینَک شُد گرفتار - هر آن نفتکش که دارد سوءِ رفتار

پشیمان گشت، اسرائیل و شیطان - زِ این حمله به خاکِ پاکِ ایران

به بوشهر و به خارک و هَم به میناب – تجاوُز، هَم به آدمهایِ دَر خواب

شُده بعد از طَبَس دَشتِ صَفاهان - جَهَنَّم بَهرِ یانکی‌های شیطان

شُد آمریکا ذلیل و خوارِ دُنیا - در این جنگی که خود بنموده بَرپا

ترامپِ گور کَن کَنده است یِک گور - زِ بهرِ یانکی‌هایَش با زَر و زور

غروبِ یانکی‌ها، آغاز گشته - کنون عَصرِ تَوَحُّش باز گشته

کُنون ایران شده آقایِ دنیا - کنون عصرِ جدیدی گشته برپا

کُنون از لولهنگِ پهلوی‌ها - بِسازَد موشکی بسیار زیبا

که تا قلبِ تل آویو و واشنگتن - رَسَد یک موشکی با وزنِ دَه تُن

کز آن آمریک و اسرائیل لَرزَد - نتانیاهو، ترامپ، از آن بترسد

وَلِی، ایرانیان، در سوگِ رَهبَر - چِهِل روز است دارد غَم سراسر

چِهِل روز است او رَفت اَز بَرِ ما - بِشُد سید مُجتبی تاجِ سرِ ما

کنون جایِ خُمینی و حُسینی - بِشُد سید مجتبی نورِ دوعینی

کنون، ای باقری، راهِ شهیدان - ادامه میدهیم، با نورِ ایمان

سروده شده چهلم شهادت یگانه رهبر دوران و افتخار عصر ایران ۲۰ فروردین ۱۴۰۵

خامنه ای رهبرم، شهادتت مبارک

خامنه ای رهبرم، شهادتت مبارک - تو بودی تاج سَرَم، شهادتت مبارک

فرزندِ پاکِ زهرا، اَی سَیِّدِ حسینی - که بهترین جانشین، بودی تو بر خمینی

سَیِّد علی تو بودی، شبیهِ جدَّت علی - نورِ خدایِ سُبحان، زِ وَجهِ تو مُنجلی

تو در نماز و محراب، غرقِ خدای سُبحان - تو بَرترین مؤمن و، تو بهترین مسلمان

بُدی حکیم و شاعر، بُدی سیاستمدار - نبوده مانندِ تو، کسی در این روزگار

تو بوده ای ذوالفنون، یگانه یِ این زمان - نبود مانندِ تو، رهبری اندر جهان

تو انقلابی ترین، مردِ پس از انقلاب - از تو گرفت علم و دین، در این زمانه شتاب

چون پدری مهربان، بُدی تو از بَهرِ ما - بُدی تو همراه با، مَحبَّت و قهرِ ما

زِ دشمنان تو دیدی، فشار و رنج و الم - در رمضان تو گشتی، شهیدِ ظلم و ستم

با دَهَنِ روزه دَر، یازده یِ ماهِ خدا - با بمب آمریکائی، زِ ما تو گشتی جدا

دشمنِ آمریکائی، از تو شده هراسان - با این شهادتت کرد، دشمنِیَش نمایان

شده اِمامَت علی، دَر رمضان، غرقِ خون - جسمِ شریفِ تو هَم، ز بمب شد لاله گون

دشمنِ تو ترامپ و، نتانیاهویِ پلید - که بود هر دو همچون، شمر پلید و یزید

باقری و جمله یِ، مردمِ ایران زمین - گشته از این شهادت، غمین و اندوهگین

سروده شده ۱۱ ماه رمضان ۱۴۴۷ روز شهادت امام، رهبر، مراد و مقتدای ملت شهید پرور ایران

گشتی شهید، از ظُلم و کین، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

گشتی شهید، از ظُلم و کین، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - از ظُلم صهیونِ لعین، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

ای کشته یِ ظُلم و سِتم، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - از این سِتم خون شد دِلم، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

بنگر کُنون احوالِ مَن، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - خون شُد دِلِ اَمثالِ مَن، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

ای صاحبِ آمالِ مَن، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - بنگر چسان شُد حالِ مَن، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

بس خونِ دلها خورده ای، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - آخِر چو گل پژمرده ای، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

دستت شده مجروحِ کین، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - از کینه یِ منافقین، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

جانباز گشتی از جفا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - با تو چِه کرد آن کینه ها، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

گشتی تو آخر "جان فدا"، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - اندر رهِ دینِ خُدا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

شد مُنفجِر بیتِ شما، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی – با بُمبِ آمریکائیها، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

در خون فتاد آن پیکَرَت، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - خونِ جگر شد حَنجَرت، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

گشتی شهیدِ راهِ دین، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - همچون امیرُالمؤمنین، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

از صهیونیسمِ بی حیا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - از امریکایِ پُر جفا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

"مشت گره کرده" ی شما، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - اِخطاری هست بَر امریکا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

سوزم به سوزِ ماتَمَت، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - آتش گرفتَم از غَمَت، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

خون شد دلِ ما زین عزا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - که بر شُما شُد این جفا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

تهران شده چون کربلا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - بیتِ شما ماتم سرا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

اندر عزا شُد مادَرَت، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - آن مادرِغم پَروَرَت، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

امروز شُد روز وداع، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - با پیکرِ پاکِ شما، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

هر کشوری چندین نَفَر، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - بهرِ وداع کرده سَفَر، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

اندر عَزا کُلِّ جهان، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - همراهِ ما ایرانیان، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

تشییع شَوَد دَر کربلا، ای رَهبَرَم سَیِّد علی - پیکَر وَ تابوتِ شما، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

هم قُم کنارِ فاطمه، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - باشند عزادارت هَمه ، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

هم مشهدِ موسَی الرِّضا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - کانجا بُوَد دفنِ شما، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

ایران بُوَد در همهمه، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - مِلَّت عزادارت هَمَه، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

برخاست بایَد شد شِعار، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - ایران بُوَد بر این مَدار، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

«شعار بایدبرخاست»

اندر عزایت "باقری"، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - باشد غلام و نوکَری، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

گوئیم همراهِ شما، جانم حسین جانم حسین - ایران شده کرببلا ، جانم حسین جانم حسین

جانم حسین جانم حسین، ای جانِ جانانم حسین - ای نورِ چشمانم حسین، ای جان جانانم حسین

ای روح و ریحانم حسین، ای جانِ جانانم حسین - ای قُوَّتِ جانم حسین، ای جانِ جانانم حسین

سروده شده تیر 1405 ایام تشییع پیکر پاک آقای شهید ایران

https://hedayat.blogfa.com/post/23197

اَلا اَی رهبرِ این مُلک و مِلّت

دیدی چگونه رهبرم از این جهان رفت

اَلا ای اهلِ عالَم، رهبرِما

اَلا ای اهلِ عالَم، رهبرِما - آقا سیّدعلی، تاج سرِ ما

اَلا ای اهلِ عالَم، رهبرِما - آقا سیّدعلی، تاج سرِ ما

شبیهِ جدِّ خود شد اربًا اربا - کنون رفت از میان، آن سرورِ ما

صد و سی روزه آن جسمِ شریفش - بدونِ غُسل و کفن و دفن مانده

صد و سی روزه از یارانِ دیرین - در این دور و بَرا هیچکس نمانده

اگر چه رفته است او اَز بَرِ ما - ولی سید مجتبی شد جانشینش

چو او رفته، ولی تنها نرفته - شُد آن یارانِ دیرین هم نشینش

حرامیها از آن صفهایِ اول - چه گلهایی که از این باغ چیدند

چنین زیبا گلانی را در این باغ - به چشمانِ حسودِ خود ندیدند

چه سردار و چه سرلشکر، سپهبُد - شهید از ظلمِ امریکایِ بی دین

بِه دریا و هوا و در زمین اند - مُدافع از وطن، از دین و آئین

سپاهی، ارتشی و انتظامی - زِ دریائی، زمینی و هوایی

تمامی جانِ خود اَز بهرِ ایران - فدا کردند، بی چون و چرایی

زِ ظُلم امریکا بر ما چه ها شد - تمامِ کشورِ ما کربلا شد

نبودی رهبرِ ما، تا ببینی - به قلب شهرها خونها بِپا شد

صدوپنجاه و شش تن را به میناب - ز بُمب امریکا آتش کشیدند

صدوپنجاه و شش خانه به میناب - شبانه روز، عزادارِ شهیدند

مساجد را، حَرَم را، خانه ها را - زِ بُمبِ امریکا آوار کردند

به دَه ها شهر ودِه، دَه ها نفر را - شهید و زخمی و بیمار کردند

به هَر شهر و به هَر کوی و خیابان - ببینی ملّتِ خونخواهِ ایران

صد و اَندی گذشت، هر روزوهرشب - بُوَند آماده یِ پیکار، شیران

بِیادِ رهبرِ محبوبِ اُمّت - عزا بگرفته است این مُلک و مِلَّت

بلی، ای باقری، از پیر و بُرنا - همه دارند اُمّیدِ شفاعت

سروده شده تیر 1405

دیدی چگونه رهبرم از این جهان رفت

دیدی چگونه رهبرم از این جهان رفت - وقتِ سحر تا محضرِ صاحب زمان رفت

او رفت و جاویدِ زمانِ خویش گردید - صد حیف شُد که از میان رودِ روان رفت

با بُمبِ آمریکائیان رفت است آقا - از جمع ما ایرانیان رفت است آقا

گشته شهید راهِ حق اندر سحرگاه - در دفترِ کار از میان رفت است آقا

آتشفشان از سینه ها برپاست اکنون - از داغِ او در جانِ ما غوغاست اکنون

پنهان شد او از چشمهایِ ملّت، امّا - سیمایِ او در قابِ دل پیداست اکنون

داغش بگیرد دشمنِ بی دین وایمان - آتش زَنَد بر دودمانِ کاخِ شیطان

پر گشته است از بُغض وکینه این دلِ ما - چون ابربارَد چشمِ اشک آلودِ ایران

جز شیعه یِ مولا کسی مردِ خطر نیست - یار و مُریدِ مرتضی اهلِ ضرر نیست

مشت گره کرده ی تو فهمانده به عالَم - هیچکس به عالَم ازتو«کشوردوست»ترنیست

بیمی ز طوفان نیست وقتی ناخدا هست - سیّدعلی رفته‌ست، سیّدمجتبی هست

باشد عصا در دستِ یک موسایِ دیگر - لطفِ خدا تا آخرِ این ماجرا هست

غم نیست ما را چونکه در راهِ خدائیم - در این ولایت ماهمه اهل ولائیم

ای "باقری" سیّدعلی رفته است، اکنون - ما جملگی سربازِ سیّد مجتبائیم

سروده شده تیر 1405

اَلا اَی رهبرِ این مُلک و مِلّت

اَلا اَی رهبرِ این مُلک و مِلّت - تو بودی دائمًا فکرِ شهادت

تو بهرِ رفتنت آماده بودی - وَ آخر شد نصیبت این سعادت

صدوسی روزه اَز دیدارِ مردم - گذشته است و نمی آید صدایت

صدوسی روزه که در آخرین بار - شنیدیم آخرینِ گفته هایت

صدوسی روزه بویِ گل نیومد - صدایِ او چنان بلبل نیومد

برین در آن حسینیّه ببینید - که دیگر باغبانِ گل نیومد

خیابانِ «کشور دوست» آخرین بار - همه در شوقِ دیدارِ تو بودند

ولی ای یوسفِ زیبایِ ملّت - تو را گرگان، زِ بینِ ما ربودند

تو اَی آقایِ کشور دوست، آخر - فدا گشتی به راهِ دین و ملّت

تو آخر آرزویِ خود رسیدی - نهایت آرزویت بُد شهادت

تو پیشاپیش یک دستت بدادی - به راهِ انقلاب و دین و قرآن

شدی جانبازِ راه حق تعالی - بدستانِ یکی مزدورِ شیطان

نمازِ جمعه شد چون کربلایت - که خونت ریختند آن دشمنانت

شده شاد آمریکا از آن ترورها - ولی، رنجور جمعِ دوستانت

ولی با آن تنِ مجروح و خسته - شدی در خطبه ها چون شیرِ غرّان

نه ترسی، نه هراسی، زان ترورها - نمودی حمله بر اتباعِ شیطان

ترامپ و صهیونیست و دشمنانت - به روز و شب بُدند در فکرِ جانت

در آخِر سَر تو را با بمب و موشک - جدا کردند از ما دوستانت

تو را با آن عروس و طفلکِ زار - وَ داماد، همسر و یارانِ سردار

گرفتند عاقبت زین مُلک و مِلّت - به بمبِ آن یهودیهایِ مکّار

سپس چون اِبنِ سعدوشمروخولی - زِ بعدِ قتلِ تو شادی نمودند

ولی، مستضعفینِ کُلِّ دنیا - برایِ تو عزاداری نمودند

علی جانم علی جانم علی جانم - شُدی آخر شهید، سیِّد علی جان

به بمبِ آمریکايی، صهیونیستی - شهیدِ راه حق, اسلام و ایران

کنون ای "باقری" ایران، عزادار - شده از بهرِ آن سردار و سالار

برایِ رهبرِ این مُلک و مِلَّت - شده مِلَّت همه در غم گرفتار

سروده شده تیر ۱۴۰۵