"باید برخاست"

"باید برخاست" ، بر اِنتقامِ سیدعلی، آقایِ ایران

"خدا باماست" ، ای مِلَّتِ مقاوم و با دین و ایمان

"باید برخاست" ، بهرِ دفاع از وطن و از آب و خاکش

باید غُرّید ، چون ببر و یوزِ مازنی، وَ شیرِ غُرّان

"باید برخاست" ، بهرِ دفاع از کارون و تنگه یِ هرمز

باید ایستاد ، بهرِ دفاع از پرچم و از خاکِ ایران

"باید برخاست" ، از انزلی، تا، خوی و تا تنگه یِ هرمز

باید ایستاد ، مُدافعان وَطنی ، چون شیرِ غُرّان

"باید برخاست" ، از کُردوتُرک وفارس و لُر، اَزکُلِّ کشور

باید ایستاد ، مقابلِ اهریمنان و دیو و شیطان

"باید برخاست" ، برراندنِ آمریکا، از تنگه یِ هرمز

باید ایستاد ، برراندنِ دشمنان، از جنوبِ ایران

"باید برخاست" ، به گفته یِ قرآنِی ، مَثنَی و فُرادا

باید ایستاد ، یکی، دوتا، صدملیون، مِلَّتِ ایران

"باید برخاست" ، به گفته یِ قرآنِیِ ما، قُومُوا لِلّه

باید ایستاد ، ای باقری، بهرِ ثُباتِ کُلِّ ایران

حَیَّ عَلَی خیابان

حَیَّ عَلَی خیابان - بهرِ دفاعِ ایران

از زن ومردوکودک - پیران و هَم جوانان

بفرمانِ رهبری - سیدمجتبای ایران

حَیَّ علی الفلاح است - حضورِدَرخیابان

ارتشِ شصت ملیونی - مُدافعانِ قرآن

ازاصفهان وتبریز - سیستان وفارس وگیلان

یزد و قُم و اردبیل - خوزستان و خراسان

هرمزگان وکرمانشاه - تهران وهَم گلستان

عشایرِ سلحشور - در شرق و غرب ایران

ارتشی و سپاهی - تمامِ جان فدایان

لانچری و پدافند - دریا، هوا و میدان

مَساجد و تَکایا - حُضّارِ در خیابان

اَز سَرِ شب تا سَحَر - بَهرِدفاع از ایران

باشدوظیفه یِ ما - ای یاورانِ قرآن

تا نابودِیِّ صهیون - ترامپ و جُندشیطان

ای باقری آماده - درسنگرِخیابان

تا اِنتقامِ خونِ - آقای شهیدِایران

رُقَیّه بود و خَرابه ، وَ آن شبِ تاریک

https://asharebageri.blogfa.com/post/523

بابا كجايي*اين نيمه ي شب

https://asharebageri.blogfa.com/post/333

من در خرابه ، بابا ندارم

https://asharebageri.blogfa.com/post/233

رُقَیّه جان رُقَیّه ، جانَم فدات رُقَیّه

https://asharebageri.blogfa.com/post/480

رفتيم و ماند نزد شما دختری زِما

https://asharebageri.blogfa.com/post/335

ای رقیه الوداع

https://asharebageri.blogfa.com/post/260

اشعاری برای آقای شهید ایران

آقایِ شهیدِ ایران

"آقایِ شَهیدِ ایران" - فرماندهِ دلیران

شُدی تو همچو جَدّت - شَهیدِ راهِ قرآن

شُدی شهید ای آقا - جایِ تو گشته خالی

اَز بعدِ سی و شش سال - نَه مال و نَه منالی

تو گشته ای شهید و - داماد و هَم دُخترت

عروس و هَم نواده - که بوده اند، یاوَرَت

ای آقایِ"کشوردوست" - گشتی شهیدِ کینه

بهرِ شهادتِ تو - دِلها هَمَه غمینه

چون ذِکرِ حضرتِ حَق - بُد ذِکرِ اَحسنِ تو

در دارُالذِّکرِ حَرَم - گشته است، مَدفَنِ تو

آقا شُدی "ترور" با - موشکهایِ اسرائیل

نوشیده ای تو آب از - کوثر وَ هَم سلسبیل

با بُمبِ کینه ها یِ - دُشمنِ آمریکائی

در راهِ دین و وَطَن - آخِر شدی فدائی

بودی تو دَر شب و روز - پُشت و پَناهِ ایران

بودی مُراقبِ آن - توطئه هایِ شیطان

نگشته ای تو تَسلیمِ - دشمنِ آمریکائی

چونکه بودی رَهبرم - تو واقعًا خدائی

تو گفته ای: که مِثلی... - بیعتِ با یزیدان

هرگز نشاید و نیست - در این زمان و دَوران

برایِ آزادگان - اُلگو شده، "قِیامَت"

"مُشتِ گره کرده" ات - نَمادِ استقامت

تقاصِ خونِ تو اَز - دشمنِ آمریکائی

بگیرد این مِلَّتِ - حسینی و خدائی

"ترامپ"، باید قصاص - شَوَد بدستِ مِلَّت

ای "باقری" خونِ او - ریخته شَوَد عاقبت

هفتم دفن آقای شهیدایران

حرفِ ما، یک کلام - انتقام، انتقام

حرفِ ما، یک کلام - انتقام، انتقام

از ترامپِ لعین، از سگِ صهیونی

ما بگیریم، مدام - انتقام، انتقام

از هَمه دشمنان، هر کجایِ جهان

ما بگیریم، مدام - انتقام، انتقام

آن یکی مُرد و رفت - نوبت دیگری است

ما بگیریم، مدام - انتقام، انتقام

نوبت آن ترامپ - واین سگِ صهیونیست

ما بگیریم، مدام - انتقام، انتقام

از ترامپ و نتان - از همه دشمنان

ما بگیریم، مدام - انتقام، انتقام

الحیوة، فی القصاص - گفته قرآنِ ما

ما بگیریم، مدام - انتقام، انتقام

گفته یِ مردمِ - کُلِّ ایرانِ ما

ما بگیریم، مدام - انتقام، انتقام

گفته یِ رهبری - چاکرش "باقری"

ما بگیریم، مدام - انتقام، انتقام

ما جمله خونخواهِ توئیم آقایِ ما سیّد علی

ما رهروِ راهِ توئیم آقایِ ما سیّدعلی

ما همرهانِ صادقیم، بعد از تو با سید مجتبا

ما جمله انصارِ توئیم آقایِ ما سیّد علی

آقایِ کشور دوستِ ما، ما جمله خونخواهِ توئیم

با یالثاراتِ الامام، اشک و غم و آهِ توئیم

خونخواهِیِ ما بعد از این، مختار گونه میشَوَد

یا حضرتِ سیدمجتبا، ما جمله همراهِ توئیم

ما جمله با مشت گره کرده ی شما آماده ایم

ما روبرویِ دشمنانِ انقلاب اِستاده ایم

مشت گره کرده ی شما باشد نشانِ خشمِ ما

ما خشمِ خود را باهَمَه، اندر میان، بنهاده ایم

ما جمله چون مختار و ابراهیمِ این عصر و زمان

آماده ایم اَز بَهرِ خونخواهِیِ تو اَز دشمنان

تا انتقام از آن ترامپ، از پای ننشینیم ما

امروز و یا فردا، و یا، در هَر زمان و هَر مکان

یارانِ تو در مشهد و تهران و در کُلِّ جهان

آماده اندوخشمگین، برصهیونیسم ودشمنان

تا انتقامت رهبرم، اَزپای ننشینیم ما

ما انتقامِ تو بگیریم، اَز همه ی مستکبران

https://hedayat.blogfa.com/post/23286

در شامِ شهادتِ امامِ سجاد - رفتی تو، از این عالمِ خاکی آقا

اندر حرمِ امامِ هشتم - مدفون شده ای، چقدر پاکی آقا

***

جَدِّ تو امام چهارمین، گشته شهید - بس رنج و عذاب، دیده اَز ظلمِ یزید

مروان و ولید، کرده بس ستم بر سجّاد - هَم ظُلمِ یزید، دیده است و هَم ظُلمِ ولید

***

اَز وحشتِ بمب، نرفتی به پناهگاه آقا - گشتی تو پناه جمله یِ مِلَّتِ خویش

در دفترِ کار ماندی همچنان، فرمانده! - پیگیرِ امور بوده ای بی تشویش

***

تا زنده بودی، نرفتی به پناهگاه، اصلا - اکنون تو پناهِ بی پناهان شده ای

در روضه یِ رضوانِ امامِ هشتم - همسایه یِ سلطانِ خراسان شده ای

***

خاموش شد آن رواق و آن شمع و چراغ - در حسرتِ تو شد این شبها، "کشور دوست"

جای تو بُوَد خالی، در آن صندلی اَت - دیگر ننشست کس، جای شما، "کشور دوست"

***

شُد "مشت گره کرده" نمادِ ایران - دادی تو مقاومت، به یادِ ایران

گفتی که: در این زمان، ب"باید برخاست" - ای خامنه ای، رسیده ای، به دادِ ایران

***

"آقای شهید ایران" شده ای، خامنه ای - اُلگوی همه دلیران شده ای، خامنه ای

از بعدِ خمینی، شده ای، یاورِ ما - اُلگویِ همه مدیران شده ای، خامنه ای

***

اَز رَنج و مشقّتت نگفته ای، ای آقا - اندر دل خود همه نهفته ای، ای آقا

شد آخِرِ امرت این سعادت به نصیب - در دارالسّعاده یِ حَرَم، توخفته ای، ای آقا

***

چه زنده بودی و چه شهید ای آقا - ایران و عراق، شدند همه چاکرِتو

تو جای گرفتی آخِر به حریمِ رضوی - زُوّارِ امامِ هشتم اند، همه زائرِ تو

***

این چند خطی بیاد تان مَن گفتم - اَز بهرِ شما چند خطی دُر سُفتم

من "باقری" ام، یکی زِ شاگردانت - شاگردی قرآن را به دِل بنهفتم

شاگردی قرآن شما، پنجاه سال - بُد مایه یِ فخر و به هَمَه میگفتم

ایران شده کرببلا

ایران شده کرببلا - رفت از جهان، رهبرِ ما - مهدی بیا مهدی بیا

رهبرِ ما گشته فدا - اندر رهِ دینِ خدا - مهدی بیا مهدی

در نجف و کرببلا - تشییع شُد، جنازه ها - مهدی بیا مهدی

ملّت هَمَه، اندر عزا - در حرمِ امام رضا - مهدی بیا مهدی

سَیِّد علی، رهبرِ ما - رفته کنونِ پیشِ خدا - مهدی بیا مهدی

لُطفِ آقا امام رضا - شد جانشین، سید مجتبا - مهدی بیا مهدی بیا

اورا، خودت یاری نما - یاری نَما کِشور ما - مهدی بیا مهدی

سروده شده لیلة الدفن آقای شهیدایران

خداحافظ امام و رهبرِ ما

خداحافظ امام و رهبرِ ما - خداحافظ امین و یاورِ ما

خدا حافظ امینِ مُلکِ ایران - خدا حافظ اَیا ماهِ خراسان

خدا حافظ امین و یارِ مکتب - خدا حافظ مَهِ ایمان و مذهب

خدا حافظ امینِ دین و قرآن - خدا حافظ امامِ اهلِ ایمان

امامِ ما، شبِ جمعه به مشهد - تو خفتی دَر کنارِ شاهِ اَمجد

به بیست وپنجم از ماهی محرم - به دارالذّکر، رفتی شاد و خرّم

به دار الذّکر ای ماهِ خراسان - شدی مهمانِ آن شاهِ خراسان

سلامِ ما به سلطانِ خراسان - سپس بر تو اَیا ماهِ خراسان

سلامِ ما به تو ای رهبرِ ما - سلامِ ما به تو تاجِ سرِ ما

دعا کن بهر پیروزی ایران - تو امشب نزد مولایت رضاجان

دعا کن بهرِ استقلالِ میهن - دعا کن بهرِ نابودِیِ دشمن

به نابودِیی امریکایی غدّار - به نابودِیِ اسرائیلِ مکّار

دعا بر "باقری" و کُلِّ ایران - نما تو نزدی سلطانِ خراسان

سروده شده جمعه 25 محرم هنگام تشییع و دفن امام شهید ایران

صدو سی روزه بویِ گل نیومد - صدایِ صحبتِ بلبل نیومد

صدوسی روزه نشنیدم صدایش - صدوسی روزه غمگینم برایش

صدو سی روزه دورم از امامم - صدو سی روزه غمگین شد کلامم

صدو سی روزه در بینِ خبرها - همه اش جنگه وَ مایه ی درد سرها

صدو سی روزه "کشور دوست" خاموش - ولی یادش نمی‌گردد فراموش

صدو سی روزه از آقام دورم - صدو سی روزه غایب شد حضورم

صدو سی روزه گشتم من عزادار - شدم مَن دور، از آن یارِ غمخوار

‌صدو سی روزه که "آقای ایران" - شده دور از عزیزان و دلیران

صدو سی روزه شمعِ محفلِ ما - شده خاموش و آزرده دلِ ما

صدو سی روزه مانده پیکرِ او - بدونِ دفن و غمگین مادرِ او

صدو سی روزه آقای حبیبم - ز دورِیِ تو غم‌ها شد نصیبم

کشیدستم مصیبت این صدو سی روز - بسی غم، رنج و زحمت، این صدو سی روز

ولی، دورانِ رنج و غم سر اومد - به مشهد آن عزیز و دلبر اومد

کنارِ مرقدِ هشتم امامش - شده مدفون و دائم شد مقامش

شده ای "باقری" سَیِّدعلی جان - کنارِ هشتمین آقاش مهمان

سروده شده به مناسبت دفن آقای شهید ایران در حرم امام هشتم علیه السلام

تا زنده بودی تو نرفتی کربلاشصت سال - امروز، همراهَت هزاران کربلائی شد

تا زنده بودی تو نرفتی کربلا شصت سال

تا زنده بودی تو نرفتی کربلا شصت سال - امروز، همراهَت هزاران کربلائی شد

تا زنده بودی زنده کردی کربلا ها را - امروز با یادِ تو، صدها نینوائی شد

تا زنده بودی گفتی دائم از کلامُ اللّه - هَم بر حسین و هَم به یارانش سلام اللّه

امروز هَم گوئی: سلامُ اللّه از نزدیک - هَم بر حسین و هَم اباالفضل و هَم عبداللّه

تا زنده بودی دائمَا رویَت به سویِ کربلا بوده - هَم روح و قلبت صبح و شب در نینوا بوده

تا زنده بودی دائمًا بهرِ حسینیها - در فِکر بودی، روح، تو از غَم نیاسوده

امروز گشتی کربلایی با تمامِ یار و یارانَت - امروز کردی کربلائی، همرهان و هَم عزیزانت

امروز جِسمت کربلائی گشته، هَم روحَت - امروز گشتی کربلائی با سلحشورانِ ایرانت

آقا، تو نامِ کربلا را زنده کردی با قیامِ خویش - دَر قرن پانزده، حُرِّیَت را ثبت بنمودی بنامِ خویش

آقا، شُمردی محترَم آزادی و آزادگیها را - آقا، مرامِ پهلوانی زنده کردی با مرامِ خویش

ای کربلائی، کربلا امروز گشته همچو عاشورا - اَندَر عزایِ تو عزادارند، هَمَه ذُرِّیّه یِ زهرا

شُد خادمینت درعراق امروزهمه آماده صف درصف - بارِ دِگر بعد از هزار و چهارصد سال، ماتمی برپا

آقا، گرفتی پرچمِ آزادگی را تو بِدستِ چَپ - چون دَر رَهِ آزادگی شُد دستِ راستِ تو زِ کین مجروح

گشتی شهیدِ راهِ حَق آخِرتوبا مُشتِ گره کرده - شُدآمریکاوصهیونیسم،ازترسِتان،بی خاصیت،بی روح

امروز گشته سربلند، ایران و ایرانی زِ نامِ تو - امروز خورده سِکَّه یِ آزادی، استقلالِ ایرانی بنامِ تو

امروز گشته "باقری" وَ جمله مردم، سر بلندِ دهر - امروز گشته با مرامان، محترم اَز آن مرامِ تو

سروده شده برای زمان تشییع پیکرپاک آقای شهیدایران درکربلای معلّی

https://hedayat.blogfa.com/post/23237

https://asharebageri.blogfa.com/post/566

سَیِّدعلی جانِ جهان، رفته است آن روح و روان

سَیِّدعلی جانِ جهان، رفته است آن روح و روان - با رفتنِ او گوئیا، روحَم زِجانم میرود

تشییعِ او دراین سه روز، کردیم ما با آه و سوز - گویی که با تشییعِ او اَز کَف عَنانم میرود

پشتِ سر تابوتِ او، تهران و قُم تا کربلا - من خود به چشمِ خویشتن، دیدم که جانم میرود

تشییعِ با صبر و رِضا، دَر مشهدِ موسَی الرّضا - بنگر کُنون یک خادِمی، زین آستانم میرود

ما هَمرهِ تابوتِ او، اُفتان وخیزان میرَویم - چون همرهِ تابوت او، روح و روانم میرود

داغِ فراق رَهبَرم، باشد به دِل چون آذَرَم - طاقت نمی‌آرم از آن، کار از فغانم می‌رود

او بَعد از آن روحِ خدا، بوده است ما را رهنما - اکنون دگَر آن رهنما، از این میانم می‌رود

من مانده ‌ام مهجور از او، بیچاره و رنجور از او - گویی که نیشی از غَمَش، در استخوانم می‌رود

او می‌رود دامن‌کشان، من زَهرِ تنهایی‌ چشان - دیگر مَپُرس از من نِشان‌، کَز دِل، نشانم می‌رود

مَحمل بدار، ای ساربان، آهسته ران این کاروان - کز عشق آن سروِ روان، گویی روانم می‌رود

ای دِلسِتانِ نازنین! بازآی و بَر چشمَم نَشین - فریاد و اَفغان از زمین، تا آسمانم می‌رود

صبر از وصالِ یارِ من، با رفتنِ دلدارِ من - گر چه نباشد کارِ من، هَم کار از آنم می‌رود

در رفتنِ جان از بَدن، گویند هر نوعی سُخن - اینَک به چشمِ خویشتن، دیدم که جانم می‌رود

شب تا سَحر می‌نَغنَوَم، وَاندرزِ کَس می‌ نَشنَوَم - وین رَه نه با خود می‌روم، کَز کَف عنانم می‌رود

صبر اَز وصالِ یارِ مَن، بر رفتنِ دلدارِ مَن - گر چه نباشد کارِ مَن، هَم کار از آنم می‌رود

این آخرین دیدار ما، با رَهبرِ فرزانه است - واین سالها دل دادگی، با دِلستانم میرود

گوید خدا حافظ کُنون، با مَردمِ ایران زمین - مَشت گره کرده کنون، از این مِیانم میرود

ایستاد بایَد، دَر رهِ آن رهبرِ فرزانه ام - وَر نَه، تمامِ هستی اَم اَز این میانَم میرود

ای باقری رَفت از مِیان، یک رهبرِ فرزانه ای - بارَفتنش خون اَز دلِ، ایرانیانَم میرود

سروده شده همزمان با تشییع جنازه سیدشهیدایران 15تیر1405

مُشتِ گره کرده اَت، آقا رهبرِ ما

https://www.iribnews.ir/files/fa/news/1404/12/22/55965496_285.jpg

مُشتِ گره کرده اَت، آقا رهبرِ ما - هَست نمادی غیرت و عِزَّتِ ماها

مُشتِ گره کرده نمادِ عِزبَت ماست - اشاره داری تو، به ما، باید که برخاست

مُشتِ گره کرده یِ تو بعدِ شهادت - گشته برایِ ما هَمَه نمادِ عِزَت

رستم و آرش و تَمامِ نامداران - زانو زده مُقابِلت، رَهبَرِ ایران

مقابل ظُلم و سِتَم قیام کردی - حُجَّتِ حق را تو به ما تمام کردی

عِزَّتِ اسلام و وَطَن قِیام دارد - قیامِ این مِلَّتِ ما اِمام دارد

همچو حسین، مقابلِ یزیدِ دَوران - کرده قِیام، با شما مِلَّتِ ایران

هَیهاتَ مِنَّاالذِّله شُد شِعارِ مِلَّت - نمی‌کشد مِلَّتِ ایران، بارِ ذِلَّت

حسینِیِ خامِنه ای رَهبَرِ دَوران - گشته نَمادِ عِزَّتِ مِلَّتِ ایران

مِلَّتِ ایران هَمَگی یارِ حُسینند - پیروِ آن روحِ خدا پیرِ خُمینند

ما هَمَگی رَهرَو آن پیرِ خمینیم - پیرو سَیِّدعلی وُ راهِ حسینیم

شامِلِ ما بعدِ عَلی لُطفِ خُدا شد - رَهبَرِ ما بَعدِ علی سَید مُجتَبی شد

مِثلِ علی کَسی به مِثلِ مُجتبانیست - سایه او بَر سَرِ ما لُطفِ خدائیست

دست خدا بر سَرِ ما و مِلَّتِ ماست - که مُجتبی خامِنَه ای رَهبَرِ ماهاست

ای باقری، تو روز و شب شکرِ خدا کُن - مِنَّت کشی اَز دُشمنِ دین را رها کُن

سروده شده 14تیر1405 هم زمان با تشییع جنازه آقای شهیدایران

دیدی چگونه رهبرم از این جهان رفت

دیدی چگونه رهبرم از این جهان رفت - وقتِ سحر تا محضرِ صاحب زمان رفت

او رفت و جاویدِ زمانِ خویش گردید - صد حیف شُد که از میان رودِ روان رفت

با بُمبِ آمریکائیان رفت است آقا - از جمع ما ایرانیان رفت است آقا

گشته شهید راهِ حق اندر سحرگاه - در دفترِ کار از میان رفت است آقا

آتشفشان از سینه ها برپاست اکنون - از داغِ او در جانِ ما غوغاست اکنون

پنهان شد او از چشمهایِ ملّت، امّا - سیمایِ او در قابِ دل پیداست اکنون

داغش بگیرد دشمنِ بی دین وایمان - آتش زَنَد بر دودمانِ کاخِ شیطان

پر گشته است از بُغض وکینه این دلِ ما - چون ابربارَد چشمِ اشک آلودِ ایران

جز شیعه یِ مولا کسی مردِ خطر نیست - یار و مُریدِ مرتضی اهلِ ضرر نیست

مشت گره کرده ی تو فهمانده به عالَم - هیچکس به عالَم ازتو«کشوردوست»ترنیست

بیمی ز طوفان نیست وقتی ناخدا هست - سیّدعلی رفته‌ست، سیّدمجتبی هست

باشد عصا در دستِ یک موسایِ دیگر - لطفِ خدا تا آخرِ این ماجرا هست

غم نیست ما را چونکه در راهِ خدائیم - در این ولایت ماهمه اهل ولائیم

ای "باقری" سیّدعلی رفته است، اکنون - ما جملگی سربازِ سیّد مجتبائیم

سروده شده تیر 1405

اَلا اَی رهبرِ این مُلک و مِلّت

اَلا اَی رهبرِ این مُلک و مِلّت - تو بودی دائمًا فکرِ شهادت

تو بهرِ رفتنت آماده بودی - وَ آخر شد نصیبت این سعادت

صدوسی روزه اَز دیدارِ مردم - گذشته است و نمی آید صدایت

صدوسی روزه که در آخرین بار - شنیدیم آخرینِ گفته هایت

صدوسی روزه بویِ گل نیومد - صدایِ او چنان بلبل نیومد

برین در آن حسینیّه ببینید - که دیگر باغبانِ گل نیومد

خیابانِ «کشور دوست» آخرین بار - همه در شوقِ دیدارِ تو بودند

ولی ای یوسفِ زیبایِ ملّت - تو را گرگان، زِ بینِ ما ربودند

تو اَی آقایِ کشور دوست، آخر - فدا گشتی به راهِ دین و ملّت

تو آخر آرزویِ خود رسیدی - نهایت آرزویت بُد شهادت

تو پیشاپیش یک دستت بدادی - به راهِ انقلاب و دین و قرآن

شدی جانبازِ راه حق تعالی - بدستانِ یکی مزدورِ شیطان

نمازِ جمعه شد چون کربلایت - که خونت ریختند آن دشمنانت

شده شاد آمریکا از آن ترورها - ولی، رنجور جمعِ دوستانت

ولی با آن تنِ مجروح و خسته - شدی در خطبه ها چون شیرِ غرّان

نه ترسی، نه هراسی، زان ترورها - نمودی حمله بر اتباعِ شیطان

ترامپ و صهیونیست و دشمنانت - به روز و شب بُدند در فکرِ جانت

در آخِر سَر تو را با بمب و موشک - جدا کردند از ما دوستانت

تو را با آن عروس و طفلکِ زار - وَ داماد، همسر و یارانِ سردار

گرفتند عاقبت زین مُلک و مِلّت - به بمبِ آن یهودیهایِ مکّار

سپس چون اِبنِ سعدوشمروخولی - زِ بعدِ قتلِ تو شادی نمودند

ولی، مستضعفینِ کُلِّ دنیا - برایِ تو عزاداری نمودند

علی جانم علی جانم علی جانم - شُدی آخر شهید، سیِّد علی جان

به بمبِ آمریکايی، صهیونیستی - شهیدِ راه حق, اسلام و ایران

کنون ای "باقری" ایران، عزادار - شده از بهرِ آن سردار و سالار

برایِ رهبرِ این مُلک و مِلَّت - شده مِلَّت همه در غم گرفتار

سروده شده تیر ۱۴۰۵

گشتی تو آخِر جان فدا - آقایِ کشور دوست

https://cdn2.jahannews.com/images/docs/000980/980491/images/IMG_20260527_010749_350.jpg

گشتی تو آخِر جان فدا - آقایِ کشور دوست

اندر رهِ دینِ خدا - آقایِ کشور دوست

ایران شده کرببلا - آقایِ کشور دوست

مهدی بُوَد صاحب عزا - آقایِ کشور دوست

مردم هَمَه سینه زَنان - آقایِ کشور دوست

با مَهدِیِ صاحب زمان - آقایِ کشور دوست

تهران شده غرقِ عزا - آقایِ کشور دوست

تا مَشهدِ امام رضا - آقایِ کشور دوست

گشته سیه پوش اصفهان - آقایِ کشور دوست

هَم فارس و آذربایجان - آقایِ کشور دوست

سینه زنانند اردبیل - آقایِ کشور دوست

عشایرند و کُلِّ ایل - آقایِ کشور دوست

اهواز شد غرقِ عزا - آقایِ کشور دوست

تا مشهدِ امام رضا - آقایِ کشور دوست

غرقِ عزا بُرازجان - آقایِ کشور دوست

میاندوآب و اصفهان - آقایِ کشور دوست

گریه کنان، سینه زنان - آقایِ کشور دوست

زابُل و بانه، دامغان - آقایِ کشور دوست

عراق شده غرقِ عزا - آقایِ کشور دوست

بصره، نجف، تا سامرا - آقایِ کشور دوست

در هَروَله بهرِ شما - آقایِ کشور دوست

از حِلّه تا کرببلا - آقایِ کشور دوست

اندر عزا خلقِ یَمَن - آقایِ کشور دوست

لبنانیان هَم در غمند - آقایِ کشور دوست

دارد عزا کُلِّ جهان - آقایِ کشور دوست

با مهدِیِ صاحب زمان - آقایِ کشور دوست

باقری و مَشهدیا - آقایِ کشور دوست

شُدند عزادارِ شما - آقایِ کشور دوست

ایران شده کرببلا - مهدی بیا مهدی بیا

رفت از جهان رهبر ما - مهدی بیا مهدی بیا

سروده شده هم زمان با نمازمیّت برآقایِ کشور دوست-20محرم 1448

https://cdn2.jahannews.com/images/docs/000980/980491/images/IMG_20260527_010749_350.jpg

https://www.iribnews.ir/files/fa/news/1405/3/6/56232628_972.jpeg

https://cdn.tabnak.ir/files/fa/news/1405/4/7/2347469_521.jpg

حَیَّ عَلَی العَزاء، حَیَّ عَلَی البُکاء فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

حَیَّ عَلَی العَزاء، حَیَّ عَلَی البُکاء

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

از مرد و زن، پیر و جوان – سینه زنان، مرثیه خوان

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

از تُرک و کُرد، از تُرکمن - از فارس و لُر، بلوچ, عَرب

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

آماده ایم، ماها همه – بهر عزا، وَ همهمه

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

تهران و قُم، کربُبَلا - هَم مشهدِ امام رضا

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

ایرانِ ما، شُد کربلا – ماها، سِیه پوشِ عزا

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

رختِ عزا، بر تَن نما – ای باقری، در این عزا

فی ماتَمِ سَیِّد علی خامِنَه ای جان

سروده شده ایام عزای خامنه ای جان

چهل روزه که رفته رهبرِما

چهل روزه که رفته رهبرِما - آقا سَیِّد علی تاجِ سَرِما

چهل روزه که رفت آن یارِ دیرین - شدیم اندر غَمَش نالان و غمگین

چهل روزه که ایران شُد عزادار - همه از مرد و زن، با چشم خونبار

چهل روزه که یار از دستِ ما رفت - در این مدّت ببین بر ما چه ها رفت

شهید اَز بُمبِ اسرائیل و شیطان - بِشُد آن رَهبرِ محبوبِ ایران

بِشُد یارانِ او چون لاله پَرپَر - وَ سردارانِ او گشتند بی سَر

ز بُمبارانِ اسرائیلِ مکّار - چقدر از مردمِ ما شُد عزادار

به هر شهر و دیارِ خاکِ ایران - ببینی خانه ها گشتند ویران

در اسفندِ هزار و چهارصد و چار - تجاوُز کرد آمریکایِ مکّار

به خاکِ پاکِ ایرانِ مُسَلمان - تجاوُز شد زِ اسرائیل و شیطان

تجاوُز اَز هوا و اَز زمین شد - عجَب ظلمی که بر این سر زمین شد

ولیکن مردمِ با استقامت - بپا کردند شوری چون قیامت

زِ شَب تا صبح، مردم در خیابان - به پشتیبانِی اَز مردانِ میدان

زن و مرد و جوان و پیر و بُرنا - همه آماده اند دَر روز و شبها

زِ بُمب و موشک و پهپادِ ایران - شد اسراییلیان، با خاک یکسان

قَطَر، بَحرین و عَجمان و اِمارات - شُدند اینَک گرفتارِ مُکافات

به تنگه ی هُرمُز اینَک شُد گرفتار - هر آن نفتکش که دارد سوءِ رفتار

پشیمان گشت، اسرائیل و شیطان - زِ این حمله به خاکِ پاکِ ایران

به بوشهر و به خارک و هَم به میناب – تجاوُز، هَم به آدمهایِ دَر خواب

شُده بعد از طَبَس دَشتِ صَفاهان - جَهَنَّم بَهرِ یانکی‌های شیطان

شُد آمریکا ذلیل و خوارِ دُنیا - در این جنگی که خود بنموده بَرپا

ترامپِ گور کَن کَنده است یِک گور - زِ بهرِ یانکی‌هایَش با زَر و زور

غروبِ یانکی‌ها، آغاز گشته - کنون عَصرِ تَوَحُّش باز گشته

کُنون ایران شده آقایِ دنیا - کنون عصرِ جدیدی گشته برپا

کُنون از لولهنگِ پهلوی‌ها - بِسازَد موشکی بسیار زیبا

که تا قلبِ تل آویو و واشنگتن - رَسَد یک موشکی با وزنِ دَه تُن

کز آن آمریک و اسرائیل لَرزَد - نتانیاهو، ترامپ، از آن بترسد

وَلِی، ایرانیان، در سوگِ رَهبَر - چِهِل روز است دارد غَم سراسر

چِهِل روز است او رَفت اَز بَرِ ما - بِشُد سید مُجتبی تاجِ سرِ ما

کنون جایِ خُمینی و حُسینی - بِشُد سید مجتبی نورِ دوعینی

کنون، ای باقری، راهِ شهیدان - ادامه میدهیم، با نورِ ایمان

سروده شده چهلم شهادت یگانه رهبر دوران و افتخار عصر ایران ۲۰ فروردین ۱۴۰۵

خامنه ای رهبرم، شهادتت مبارک

خامنه ای رهبرم، شهادتت مبارک - تو بودی تاج سَرَم، شهادتت مبارک

فرزندِ پاکِ زهرا، اَی سَیِّدِ حسینی - که بهترین جانشین، بودی تو بر خمینی

سَیِّد علی تو بودی، شبیهِ جدَّت علی - نورِ خدایِ سُبحان، زِ وَجهِ تو مُنجلی

تو در نماز و محراب، غرقِ خدای سُبحان - تو بَرترین مؤمن و، تو بهترین مسلمان

بُدی حکیم و شاعر، بُدی سیاستمدار - نبوده مانندِ تو، کسی در این روزگار

تو بوده ای ذوالفنون، یگانه یِ این زمان - نبود مانندِ تو، رهبری اندر جهان

تو انقلابی ترین، مردِ پس از انقلاب - از تو گرفت علم و دین، در این زمانه شتاب

چون پدری مهربان، بُدی تو از بَهرِ ما - بُدی تو همراه با، مَحبَّت و قهرِ ما

زِ دشمنان تو دیدی، فشار و رنج و الم - در رمضان تو گشتی، شهیدِ ظلم و ستم

با دَهَنِ روزه دَر، یازده یِ ماهِ خدا - با بمب آمریکائی، زِ ما تو گشتی جدا

دشمنِ آمریکائی، از تو شده هراسان - با این شهادتت کرد، دشمنِیَش نمایان

شده اِمامَت علی، دَر رمضان، غرقِ خون - جسمِ شریفِ تو هَم، ز بمب شد لاله گون

دشمنِ تو ترامپ و، نتانیاهویِ پلید - که بود هر دو همچون، شمر پلید و یزید

باقری و جمله یِ، مردمِ ایران زمین - گشته از این شهادت، غمین و اندوهگین

سروده شده ۱۱ ماه رمضان ۱۴۴۷ روز شهادت امام، رهبر، مراد و مقتدای ملت شهید پرور ایران

گشتی شهید، از ظُلم و کین، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

گشتی شهید، از ظُلم و کین، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - از ظُلم صهیونِ لعین، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

ای کشته یِ ظُلم و سِتم، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - از این سِتم خون شد دِلم، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

بنگر کُنون احوالِ مَن، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - خون شُد دِلِ اَمثالِ مَن، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

ای صاحبِ آمالِ مَن، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - بنگر چسان شُد حالِ مَن، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

بس خونِ دلها خورده ای، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - آخِر چو گل پژمرده ای، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

دستت شده مجروحِ کین، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - از کینه یِ منافقین، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

جانباز گشتی از جفا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - با تو چِه کرد آن کینه ها، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

گشتی تو آخر "جان فدا"، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - اندر رهِ دینِ خُدا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

شد مُنفجِر بیتِ شما، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی – با بُمبِ آمریکائیها، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

در خون فتاد آن پیکَرَت، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - خونِ جگر شد حَنجَرت، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

گشتی شهیدِ راهِ دین، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - همچون امیرُالمؤمنین، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

از صهیونیسمِ بی حیا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - از امریکایِ پُر جفا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

"مشت گره کرده" ی شما، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - اِخطاری هست بَر امریکا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

سوزم به سوزِ ماتَمَت، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - آتش گرفتَم از غَمَت، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

خون شد دلِ ما زین عزا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - که بر شُما شُد این جفا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

تهران شده چون کربلا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - بیتِ شما ماتم سرا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

اندر عزا شُد مادَرَت، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - آن مادرِغم پَروَرَت، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

امروز شُد روز وداع، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - با پیکرِ پاکِ شما، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

هر کشوری چندین نَفَر، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - بهرِ وداع کرده سَفَر، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

اندر عَزا کُلِّ جهان، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - همراهِ ما ایرانیان، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

تشییع شَوَد دَر کربلا، ای رَهبَرَم سَیِّد علی - پیکَر وَ تابوتِ شما، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

هم قُم کنارِ فاطمه، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - باشند عزادارت هَمه ، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

هم مشهدِ موسَی الرِّضا، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - کانجا بُوَد دفنِ شما، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

ایران بُوَد در همهمه، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - مِلَّت عزادارت هَمَه، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

برخاست بایَد شد شِعار، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - ایران بُوَد بر این مَدار، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

«شعار بایدبرخاست»

اندر عزایت "باقری"، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی - باشد غلام و نوکَری، ای رَهبَرَم سَیِّد عَلی

گوئیم همراهِ شما، جانم حسین جانم حسین - ایران شده کرببلا ، جانم حسین جانم حسین

جانم حسین جانم حسین، ای جانِ جانانم حسین - ای نورِ چشمانم حسین، ای جان جانانم حسین

ای روح و ریحانم حسین، ای جانِ جانانم حسین - ای قُوَّتِ جانم حسین، ای جانِ جانانم حسین

سروده شده تیر 1405 ایام تشییع پیکر پاک آقای شهید ایران

https://hedayat.blogfa.com/post/23197

اَلا اَی رهبرِ این مُلک و مِلّت

دیدی چگونه رهبرم از این جهان رفت

اَلا ای اهلِ عالَم، رهبرِما

اَلا ای اهلِ عالَم، رهبرِما - آقا سیّدعلی، تاج سرِ ما

اَلا ای اهلِ عالَم، رهبرِما - آقا سیّدعلی، تاج سرِ ما

شبیهِ جدِّ خود شد اربًا اربا - کنون رفت از میان، آن سرورِ ما

صد و سی روزه آن جسمِ شریفش - بدونِ غُسل و کفن و دفن مانده

صد و سی روزه از یارانِ دیرین - در این دور و بَرا هیچکس نمانده

اگر چه رفته است او اَز بَرِ ما - ولی سید مجتبی شد جانشینش

چو او رفته، ولی تنها نرفته - شُد آن یارانِ دیرین هم نشینش

حرامیها از آن صفهایِ اول - چه گلهایی که از این باغ چیدند

چنین زیبا گلانی را در این باغ - به چشمانِ حسودِ خود ندیدند

چه سردار و چه سرلشکر، سپهبُد - شهید از ظلمِ امریکایِ بی دین

بِه دریا و هوا و در زمین اند - مُدافع از وطن، از دین و آئین

سپاهی، ارتشی و انتظامی - زِ دریائی، زمینی و هوایی

تمامی جانِ خود اَز بهرِ ایران - فدا کردند، بی چون و چرایی

زِ ظُلم امریکا بر ما چه ها شد - تمامِ کشورِ ما کربلا شد

نبودی رهبرِ ما، تا ببینی - به قلب شهرها خونها بِپا شد

صدوپنجاه و شش تن را به میناب - ز بُمب امریکا آتش کشیدند

صدوپنجاه و شش خانه به میناب - شبانه روز، عزادارِ شهیدند

مساجد را، حَرَم را، خانه ها را - زِ بُمبِ امریکا آوار کردند

به دَه ها شهر ودِه، دَه ها نفر را - شهید و زخمی و بیمار کردند

به هَر شهر و به هَر کوی و خیابان - ببینی ملّتِ خونخواهِ ایران

صد و اَندی گذشت، هر روزوهرشب - بُوَند آماده یِ پیکار، شیران

بِیادِ رهبرِ محبوبِ اُمّت - عزا بگرفته است این مُلک و مِلَّت

بلی، ای باقری، از پیر و بُرنا - همه دارند اُمّیدِ شفاعت

سروده شده تیر 1405

دیدی چگونه رهبرم از این جهان رفت

دیدی چگونه رهبرم از این جهان رفت - وقتِ سحر تا محضرِ صاحب زمان رفت

او رفت و جاویدِ زمانِ خویش گردید - صد حیف شُد که از میان رودِ روان رفت

با بُمبِ آمریکائیان رفت است آقا - از جمع ما ایرانیان رفت است آقا

گشته شهید راهِ حق اندر سحرگاه - در دفترِ کار از میان رفت است آقا

آتشفشان از سینه ها برپاست اکنون - از داغِ او در جانِ ما غوغاست اکنون

پنهان شد او از چشمهایِ ملّت، امّا - سیمایِ او در قابِ دل پیداست اکنون

داغش بگیرد دشمنِ بی دین وایمان - آتش زَنَد بر دودمانِ کاخِ شیطان

پر گشته است از بُغض وکینه این دلِ ما - چون ابربارَد چشمِ اشک آلودِ ایران

جز شیعه یِ مولا کسی مردِ خطر نیست - یار و مُریدِ مرتضی اهلِ ضرر نیست

مشت گره کرده ی تو فهمانده به عالَم - هیچکس به عالَم ازتو«کشوردوست»ترنیست

بیمی ز طوفان نیست وقتی ناخدا هست - سیّدعلی رفته‌ست، سیّدمجتبی هست

باشد عصا در دستِ یک موسایِ دیگر - لطفِ خدا تا آخرِ این ماجرا هست

غم نیست ما را چونکه در راهِ خدائیم - در این ولایت ماهمه اهل ولائیم

ای "باقری" سیّدعلی رفته است، اکنون - ما جملگی سربازِ سیّد مجتبائیم

سروده شده تیر 1405

اَلا اَی رهبرِ این مُلک و مِلّت

اَلا اَی رهبرِ این مُلک و مِلّت - تو بودی دائمًا فکرِ شهادت

تو بهرِ رفتنت آماده بودی - وَ آخر شد نصیبت این سعادت

صدوسی روزه اَز دیدارِ مردم - گذشته است و نمی آید صدایت

صدوسی روزه که در آخرین بار - شنیدیم آخرینِ گفته هایت

صدوسی روزه بویِ گل نیومد - صدایِ او چنان بلبل نیومد

برین در آن حسینیّه ببینید - که دیگر باغبانِ گل نیومد

خیابانِ «کشور دوست» آخرین بار - همه در شوقِ دیدارِ تو بودند

ولی ای یوسفِ زیبایِ ملّت - تو را گرگان، زِ بینِ ما ربودند

تو اَی آقایِ کشور دوست، آخر - فدا گشتی به راهِ دین و ملّت

تو آخر آرزویِ خود رسیدی - نهایت آرزویت بُد شهادت

تو پیشاپیش یک دستت بدادی - به راهِ انقلاب و دین و قرآن

شدی جانبازِ راه حق تعالی - بدستانِ یکی مزدورِ شیطان

نمازِ جمعه شد چون کربلایت - که خونت ریختند آن دشمنانت

شده شاد آمریکا از آن ترورها - ولی، رنجور جمعِ دوستانت

ولی با آن تنِ مجروح و خسته - شدی در خطبه ها چون شیرِ غرّان

نه ترسی، نه هراسی، زان ترورها - نمودی حمله بر اتباعِ شیطان

ترامپ و صهیونیست و دشمنانت - به روز و شب بُدند در فکرِ جانت

در آخِر سَر تو را با بمب و موشک - جدا کردند از ما دوستانت

تو را با آن عروس و طفلکِ زار - وَ داماد، همسر و یارانِ سردار

گرفتند عاقبت زین مُلک و مِلّت - به بمبِ آن یهودیهایِ مکّار

سپس چون اِبنِ سعدوشمروخولی - زِ بعدِ قتلِ تو شادی نمودند

ولی، مستضعفینِ کُلِّ دنیا - برایِ تو عزاداری نمودند

علی جانم علی جانم علی جانم - شُدی آخر شهید، سیِّد علی جان

به بمبِ آمریکايی، صهیونیستی - شهیدِ راه حق, اسلام و ایران

کنون ای "باقری" ایران، عزادار - شده از بهرِ آن سردار و سالار

برایِ رهبرِ این مُلک و مِلَّت - شده مِلَّت همه در غم گرفتار

سروده شده تیر ۱۴۰۵

امروز عاشوراست

امروز عاشوراست، کرببلا غوغاست - در کربلا بنگر، یک ماتمی برپاست . امروز عاشورا است، یا عیدِ قربان است - کربُبَلا یک سر، از خون گلستان است - مُلک و مَلَک گریان، ارض و سَما لرزان - آدم به بی تابی، عالم در افغان است - امروز عاشوراست، کرببلا غوغاست - در کربلا بنگر، یک ماتمی برپاست . این سویِ میدان است، یارانِ ثارالله - از اصغر و اکبر، قاسم وَ عبدالله - آن سویِ میدان است، بِن سعد و خولی وُ - عَمرِوبنَ حجّاج و، شمرِ عَدوُّ الله - امروز عاشوراست، کرببلا غوغاست - در کربلا بنگر، یک ماتمی برپاست . در خیمه ها باشد، با شیرخوار اصغر - هَم اُمِّ لیلا وُ، هم مادر و خواهر - هَم مَشک بی آب و، هَم کودکان تشنه - هَم زینب و کلثوم، دستانِ غم بر سر - امروز عاشوراست، کرببلا غوغاست - در کربلا بنگر، یک ماتمی برپاست . اصغر ز بی شیری، در ناله و غوغا - در خیمه ها باشد، یک ماتمی برپا - از بهرِ یک جرعه، آبش بجایِ شیر - آرَد حسین او را، اندر بَرِ اَعدا - امروز عاشوراست، کرببلا غوغاست - در کربلا بنگر، یک ماتمی برپاست . تیرِ سه شعبه شُد، اورا بجایِ آب - کرد از کمانِ خود، چون حرمله پرتاب - خونِ گلویِ او، بَر آسمان پاشید - بابش حسین آندم، شُد زین جفا بی تاب - امروز عاشوراست، کرببلا غوغاست - در کربلا بنگر ، یک ماتمی برپاست . قاسم میانِ صَف، برپا فغانِ او - شُد اِربًااِربًا آن، رعنا جوانِ او - عبّاسِ آب آور، دستش قَلَم گردید - عبدُاللَّهَش دشمن، بگرفته جانِ او - امروز عاشوراست، کرببلا غوغاست - در کربلا بنگر، یک ماتمی برپاست . بنگر حبیب و هَم، دیگر زُهیرِ او - غلطیده اندر خون، یاران، بُریرِ او – شُد حُرِّ نام آور، هَم توبه اش مقبول - شُد یارِ شاه دین ، اِبنِ عُمیرِ او - امروز عاشوراست، کرببلا غوغاست - در کربلا بنگر ، یک ماتمی برپاست . ای "باقری" امروز ، چون روزِ عاشوراست - کربُبلا یک سر، در ماتم وغوغاست - بنگر طُویریج و کرببلا اِمروز - از مرد و زن یک سر، شور ونوا برپاست - امروز عاشوراست، کرببلا غوغاست - در کربلا بنگر، یک ماتمی برپاست . سروده شده توسط حجت الاسلام سیدمحمدباقری پورعاشورای 1448

شعر-​امروزعاشورابود

امروزعاشورا بُوَد – دركربلاغوغا بُوَد – امروزحسینِ بن علی - دركربلا تنها بُوَد

حسین حسین حسین حسین - حسین حسین حسین حسین

امروزعاشورا بُوَد – دركربلاغوغا بُوَد – امروزراسِ شاهِ دین – بر نیزه یِ اعدا بُوَد

حسین حسین حسین حسین - حسین حسین حسین حسین

ا مروزعاشورا بُوَد – دركربلاغوغا بُوَد – امروز روزِ غربتِ - ذُریِّه یِ زهرا بُوَد

حسین حسین حسین حسین - حسین حسین حسین حسین

امروز روزِغربت و – تنهائی یِ سبطِ نبی است – امروز روزِ یارِیِ – فرزندِ زهرا وعلی است

حسین حسین حسین حسین - حسین حسین حسین حسین

امروزهل من ناصرِ - سبطِ نبی آید بگوش – امروز دشتِ كربلا – دارد بسی جوش وخروش

حسین حسین حسین حسین - حسین حسین حسین حسین

امروز روزِ تشنگی – باشد بدشتِ كربلا – امروز روز قحطیِ - آب است اندر نینوا

حسین حسین حسین حسین - حسین حسین حسین حسین

امروز فریاد و فغان - ازخیمه ها آید بگوش – امروز اصغر با لبِ - تشنه است درجوش وخروش

حسین حسین حسین حسین - حسین حسین حسین حسین

امروز روزِ بی كسی - ازبهرِ آلِ مصطفا ست - امروز روزِ غربت و - تنهاییِ آلِ عبا ست

حسین حسین حسین حسین - حسین حسین حسین حسین

امروز روزِ آخرِ - دیدارِ زینب باحسین - امروز اندرخیمه ها - باشد بسی افغان وشین

حسین حسین حسین حسین - حسین حسین حسین حسین

امروز روزِ جنگِ حق - با باطل وشیطان بُوَد - امروز روزِ یاریِ - قرآن و اَلرّحمن بُوَد

حسین حسین حسین حسین - حسین حسین حسین حسین

امروزدشتِ كربلا - باشد دولشكردرمصاف - امروزهفتادو دوتن - گِردِ حسین اندرطواف

حسین حسین حسین حسین - حسین حسین حسین حسین

امروزعبّاسِ جوان - اندركنارِ نهرِ آب - شدهردودست ازتن جدا - دلها برای اوكباب