در شامِ شهادتِ امامِ سجاد - رفتی تو، از این عالمِ خاکی آقا

اندر حرمِ امامِ هشتم - مدفون شده ای، چقدر پاکی آقا

***

جَدِّ تو امام چهارمین، گشته شهید - بس رنج و عذاب، دیده اَز ظلمِ یزید

مروان و ولید، کرده بس ستم بر سجّاد - هَم ظُلمِ یزید، دیده است و هَم ظُلمِ ولید

***

اَز وحشتِ بمب، نرفتی به پناهگاه آقا - گشتی تو پناه جمله یِ مِلَّتِ خویش

در دفترِ کار ماندی همچنان، فرمانده! - پیگیرِ امور بوده ای بی تشویش

***

تا زنده بودی، نرفتی به پناهگاه، اصلا - اکنون تو پناهِ بی پناهان شده ای

در روضه یِ رضوانِ امامِ هشتم - همسایه یِ سلطانِ خراسان شده ای

***

خاموش شد آن رواق و آن شمع و چراغ - در حسرتِ تو شد این شبها، "کشور دوست"

جای تو بُوَد خالی، در آن صندلی اَت - دیگر ننشست کس، جای شما، "کشور دوست"

***

شُد "مشت گره کرده" نمادِ ایران - دادی تو مقاومت، به یادِ ایران

گفتی که: در این زمان، ب"باید برخاست" - ای خامنه ای، رسیده ای، به دادِ ایران

***

"آقای شهید ایران" شده ای، خامنه ای - اُلگوی همه دلیران شده ای، خامنه ای

از بعدِ خمینی، شده ای، یاورِ ما - اُلگویِ همه مدیران شده ای، خامنه ای

***

اَز رَنج و مشقّتت نگفته ای، ای آقا - اندر دل خود همه نهفته ای، ای آقا

شد آخِرِ امرت این سعادت به نصیب - در دارالسّعاده یِ حَرَم، توخفته ای، ای آقا

***

چه زنده بودی و چه شهید ای آقا - ایران و عراق، شدند همه چاکرِتو

تو جای گرفتی آخِر به حریمِ رضوی - زُوّارِ امامِ هشتم اند، همه زائرِ تو

***

این چند خطی بیاد تان مَن گفتم - اَز بهرِ شما چند خطی دُر سُفتم

من "باقری" ام، یکی زِ شاگردانت - شاگردی قرآن را به دِل بنهفتم

شاگردی قرآن شما، پنجاه سال - بُد مایه یِ فخر و به هَمَه میگفتم