بی اِذنِ وَلی تَرکِ خیابان نکنیم

بی اِذنِ وَلی، ترکِ خیابان نَکنیم - بی اِذن و اِجازه، تَرکِ میدان نکنیم

تاکید نموده رهبر اَز بهرِ حُضور - ماها به حُضور هیچ عُصیان نکنیم

تا رَفعِ بلا و جنگ، در مَیادین حاضِر - هستیم و خِلافِ عَهد و پیمان نکنیم

هرشَب به میادین و خیابان حاضِر - هستیم و خالی برایِ عُدوان نکنیم

در جَمعِ فدائیانِ کشور هر شب - هستیم و شبانه ترکِ یاران نکنیم

در جَمعِ مدافعانِ اِسلام و نِظام - هستیم و خِلافِ دین و ایمان نکنیم

در جمعِ بسیجیان کشور حاضِر - هستیم و تَخَلُّفی زِ فرمان نکنیم

ما عاشقِ دین و وَطن و ایرانیم - اَندر رَهِ عشق نقضِ پيمان نكنيم

باید که ز جان گذشت دَر راهِ وَطن - دَر راهِ وَطن دریغ از جان نکنیم

مائیم نگهبانِ وَطَن دَر هَمه شَب - ما تکیه و اِعتماد بر غریبان نکنیم

ما دُشمنِ دُشمنانِ ایران هستیم - یارِیِّ ستم به هیچ عُنوان نکنیم

فرمانِ خدا جهاد با کُفّار است - ما هیچ تَخَلُّفی زِ اَمرِ یزدان نکنیم

ما رَهرو راهِ شُهدامان هستیم - غَفلت زِ وَصِیَّتِ شهیدان نکنیم

دنیا اگر از یزید لبریز شود - ما پشت به سالار شهیدان نکنیم

هست تکیه یِ ما به هَشتمین حُجّتِ حَق - ما تکیه بِجُز شاهِ خراسان نکنیم

اینک که گذشته است 240 شب زِحُضور - داریم حُضور و ترکِ میدان نکنیم

ای "باقری" مائیم مُطیعِ فرمان - بی اِذنِ ولی ترکِ خیابان نکنیم

فریاد بی امر ولی ترک خیابان نکنیم-ما پشت به سالار شهيدان نكنيم

بیایید مردم به سوی خیابان

اشعار و سروده های باقری ، آقای شهید ایران

اَیّامِ فاطمیّه، هستیم ما عزادار - گرییم بهرِ زهرا، با دیده هایِ خونبار

اَیّامِ فاطمیّه، باشد عَزایِ مادَر - ما، دَر، عَزایِ او، بَر، سینه زنیم و بَر سَر

چونکه علی بنالَد، اندر فراقِ زهرا - نالد حسین و زینب، با دیدگانِ عَبرا

در ناله زینبینش، باشد برایِ مادر - چونکه زِدست رفته، یگانه یارویاوَر

دیگر علی ندارَد، آن یار و یاورَش را - دیگر حسین ندارَد، یگانه مادرش را

اینَک حَسَن، حسین و، کلثوم و زینبِ زار - دادند مادر اَز دست، کُو بود یاوَر و یار

اَز بعدِ مرگِ زهرا، علی غریب و تنها - کنارِ قبرِ زهرا، نالد به نیمه شبها

گویدتورفتی ومَن،گشتم غریب وبی کَس - اَزجمله رنج وغمها، هست این غمت مَرابَس

زهرا بگوی بی تو، چِسان رَوَم به خانه - گویم چه دَر جوابِ اَر، گیرد حسین بهانه

بی تو بگو چه گویَم، جوابِ زینبینَت - گویم چه پاسخی با، کلثوم، یا حُسینَت

بودی تو بَضعه یِ آن، پیغمبرِ مُعَظَّم - اَز بَعدِ او کشیدی، بسیار رنج و ماتَم

بودی تو که زِ قرآن، در شانِ توست کوثر - بودی تو آنکه مدحت، فرموده است پیمبر

بعد از پدر بدیدی، چه سخت روز و شبها - هیزم کشی نمودند، حَمّالَةُ الحطبها

آتش زدند دربِ آن خانه ای که جبریل - اِذنِ ورود میخواست، هنگامِ وحی و تَنزیل

سقطِ جنین نمودی، وقتِ هُجومِ دشمن - تو پُشتِ دَر فتادی، اَز ظُلم، وای بَر مَن

مُحسن شهید گشت و، تو پُشتِ دَر فتادی - کنارِ دربِ خانه، دشمن نمود شادی

شُد بازویِ تو مجروح، اَز ضربِ تازیانه - آزرده گشت و مجروح، پهلو و کِتف و شانه

زد با لگد یا شمشیر بر پَهلویِ تو زهرا - مجروح گشت پهلوت، چشمِ تو گشت عَبرا

گشتی تو زان ستمها، آخِر مریض و بیمار - افتاده ای به بستر، از ظلم و رنجِ بسیار

زان ظلم و آن ستمها، آخِر زِ پا فتادی - آخر شهید گشتی در سیزده یِ جمادی

زان ظلم و آن ستمها، آخِر زِ پا فتادی - آخر شهید گشتی در سِوُّمِ جمادی

تا دُشمنان ندانند قَبرِ تو در کجا شُد - دَفنِ تو نیمه شَب شُد، بنگر چه ظُلمها شد

مانندِ لیلَةُ القَدر، مَجهول گشت قَدرَت - هَم بعدِ رفتنِ تو، مَخفی شده است قَبرَت

رَفتی شدی تو راحت، زان ظُلم و آن سِتمها - اَز دَردپُشت و پهلو، راحت شدی تو زَهرا

راحت شدی تو زهرا، دیگر ننالی اَز غَم - اَمّا ببین علی را، گشته است غرقِ ماتَم

اَز بعدِ مرگِ زهرا، علی شُده عزادار - او روز و شب بنالَد، اَز ظُلمهایِ بسیار

تنها علی نَنالد، بَلکه تمامَ عالَم - برایِ مرگِ زهرا، گرفته است ماتَم

هَم شیعیان بگریَد، هَم ساکنانِ بالا - هَم حوریانِ جَنَّت، گریان بِعرشِ اَعلا

هَم "باقری" عزادار، هَم دوستانِ زهرا - اَیّامِ فاطِمِیّه، با دیدگانِ عَبرا

دیشب گفتم به مِهمان، که از شما چه پنهان، ما میرویم خیابان

گفتا مَنم میایم، من هَم که با شمایم، مَن دوست و آشنایَم

اَلقِصّه هَمه با هَم، با دیگ پُر زِ شلغم، بدونِ غُصّه و غَم

بدونِ رنج و زحمت، با ذوق و شوق و رَغبت، رفتیم بَهرِ طاعَت

رفتیم دَر خیابان، با دوستان و یاران، با یادی اَز شهیدان

گفتیم قصّه هایی، اَز روزِ آشنائی، با هَم به جبهه هایی

دادیم شعارِخوبی، یِک قُوَّتُ القُلوبی، ضِدِّ ترامپ چوبی

دیدیم مسجدیها، آن خوبتر زِ ماها، حاضِر تمامِ شبها

این مِلَّتِ مُسَلمان، با یادی اَز شهیدان، هر شب شُده به میدان

سواره و پیاده، هستند همه آماده، میگن که این جهاده

دویست و سی و چند روز، داده شِعار جانسوز، ضِدِّ آن آتش افروز

بَر ضِدِّ آن شَیاطین، ضِدِّ ترامپِ بی دین، نتانیاهویِ بَدکین

حَسَن، تقی و عابِد، صادق، رضا و حامِد، همه کنارِ مسجد

یکی پای بلندگو، یکی شده سخنگو، با یِک صدایِ نیکو

یکی بِروی منبر، می‌گوید ای دلاور، فرموده است رهبر

ای مردمِ با ایمان، باشید دَر خیابان، تا رفعِ جنگ و عُدوان

تا دَفع و رَفعِ دشمن، باشید مثلِ آهن، اینست راهِ روشن

تا رَفعِ فتنه و شَر، ترامپِ پَستِ کافر، باشید یارِ رهبر

تمامِ جانفدایان، هستند دَر خیابان، با پَرچمایِ ایران

باشد در این زمانه، تجمّع شبانه، یک خیزشی جانانه

حماسه ای کم نظیر، شده زِ بُرنا و پیر، ترامپ، ببین و بمیر

حضور در خیابان، با پرچمایِ ایران، پشتیبانی است اَز میدان

با اِنسجام و وَحدت، کُنیم ما حمایَت، از حامیانِ ملّت

زنجیره یِ انسانی، باشد خودش نشانی، اَز معجزه ی سُبحانی

مَدّاحی مَدّاحان، اَز کودک و نوجوان، درشهرهایِ ایران

اَزشِش گوشه یِ ایران، کشور دوست تا جماران، اَلبُرز و قُم تا مِهران

اَز آزادشهر و گرگان، تا قزوین و تاکستان، تا سلماس و کامیاران

اَز گیلان تا خراسان، اَردبیل تا کُردستان، کُهگیلویه تا تهران

از ایلام تا خوزستان، از زنجان تا گلستان، ازقزوین تا لُرستان

از یزد و فارس تا سمنان، از مرکزی تا زنجان، بوشهر و فارس و کرمان

تَمامِ مُلک ایران، هر شَبَه در خیابان، حتّی به زیرِ باران

سربازِ بی شمارند، بهرِ اِمام یارند، هَم مرد کار زارند

هَم بَستگِیِ مِلَّت، ایستادگِیِ اُمَّت، با صبر و اِستقامت

تَجَمُّعِ شبانه، با وحدتی جانانه، دشمن را برده خانه

دنیا شده است حیران، از آمریکا تا آلمان، از چین تا انگلستان

زین صَبر و اِستِقامت، زین اِنسِجام و وَحدت، ایستادگِیِّ مِلّت

یارب تو باش یاوَر، بَرمِلَّت و بَر رَهبر، بَر ارتشِ دلاور

بریاورانِ ایران، سپاهِ پاسداران، بسیج و جانفدایان

تا که کُنَد"باقری"، ایرانی و رهبری، بَر این جهان سَروَری

یارَب اِلهی آمین، یارَب اِلهی آمین، یارَب اِلهی آمین