در جنگِ دوازده روزه، با حمله یِ اسرائیل، بیست و سِهِ خرداد بود

کشتند بسی از ما، با اَمرِ نتانیاهو، که دشمنِ جلّاد بود

در جنگِ چهل روزه، که نُهِ اسفند و، دَه از رمضان بوده

با حمله یِ آمریکا، و نوچه اَش اسرائیل، بس شور و فغان بوده

کشتند و شهید کردند، آن رهبرِ فرزانه، آن یاورِ این مِلَّت

آنکه سی و هفت ساله، از صبح تا شب هر روز، کشیده بسی زحمت

آنکه به دفاع از دین، اَز مکتب و اَز آئین، هر شام و سَحَر هر روز

می‌گفت و قَلَم میزد، میداد همی فرمان، هَر هفته و هَر سی روز

آنکه شده جانباز اَز، آن دُشمنِ امریکی، در حالِ سخنرانی

یک دست بشد مجروح، او گشت یکی جانباز، زان دشمن انسانی

یارانِ شهیدِ او، آماده به روز و شب، فرمانده و فرمانبَر

آماده به هر لحظه، اَز بهرِ دفاع و جنگ، در شِش طَرَفِ کشور

اَز شرق و شمال و غرب، تا بحر و خلیج فارس، آماده به هر ساعت

اَز دشمن آمریکی، تا دشمن صهیونیستی، بردند زِ کَف طاقَت

سرلشکر و سردار و، فرمانده و سرباز و، یاران امامِ ما

کردند فدا خود را، تا آنکه مدالِ فتح، خورده است بنامِ ما

ترامپ و نتانیاهو، کشتند به نامردی، با حمله و بمباران

هَم کودک مینابی، هَم کارگر و هَم سرباز، هَم رهبر و سرداران

اکنون شده است دشمن، مُستأصل و شرمنده، زین جنگِ خود افروخته

ترامپ و نتانیاهو، برگشته از این میدان، شرمنده، دماغ سوخته

ای "باقریا" بنگر، اکنون شده آمریکا، میدان گریز و جنگ

ترامپ شده چنگیز و، یا هیتلر دوران و، یا که نرون، آتیلا، یا دُوّمِ تیمور لنگ